Αφιέρωμα : Λίμνη Οζερός

Η λίμνη Οζερός (ή Γαλίτσα) (NATURA 2000 GR2310008) βρίσκεται δυτικά του ποταμού Αχελώου, περίπου στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος με την πόλη του Αγρινίου.
Έχει έκταση 10-11,1 km 2 , περίμετρο 14 km, μέγιστο μήκος 5 km, μέγιστο πλάτος 2,6 km και βάθος 8-10 m. Είναι καρστική λίμνη τεκτονικής προέλευσης και βρίσκεται κατά μήκος της τεκτονικής τάφρου του Αγρινίου. Η λίμνη έχει ευρεία λεκάνη απορροής (66,2 km 2 ), το δυτικό τμήμα της οποίας περιλαμβάνει το ανατολικό τμήμα του λόφου Λυκοβίτσι, ενώ το ανατολικό τμήμα μία εκτεταμένη περιοχή καλλιεργειών. Η λίμνη τροφοδοτείται με νερό από χειμάρρους που απαντούν κυρίως στο ανατολικό και νοτιοανατολικό τμήμα της, καθώς επίσης και από τον Αχελώο, όταν υπερχειλίζει. Παρουσιάζει έντονες μεταβολές της στάθμης του νερού, που οφείλονται κυρίως στην υπόγεια απορροή. Χαρακτηριστικό της περιοχής είναι η ... παρουσία απότομων πλαγιών στα δυτικά και νοτιοδυτικά και καρστικών σχηματισμών όπως δολίνων, λατυποπαγών ασβεστόλιθων κ.λπ. Το ανάγλυφο όλων των άλλων πλευρών της λίμνης είναι σχεδόν επίπεδο. Στις βορειοδυτικές πλευρές της λίμνης υπάρχει μεγάλη έκταση ιλύος, ενώ στις βόρειες και νότιες όχθες της απαντούν έλη, περιοχές με άμμο, αμμοχάλικο, κροκάλες, άργιλο και αλλουβιακά εδάφη. Το υπόλοιπο τμήμα της πεδινής περιοχής προς τον Αχελώο καλύπτεται από προσχώσεις αργίλου και ιλύος που μεταφέρονται από τη ροή του ποταμού. Οι σχηματισμοί αυτοί έχουν μέσο πάχος 80 m. Αν και θεωρείται ολιγότροφη λίμνη, ωστόσο έχει τραχειόφυτα, τα οποία απαντούν συνήθως σε έυτροφες ή μεσότροφες λίμνες. Η Οζερός είναι θερμή μονομικτική λίμνη και ανήκει στον ανθρακικό τύπο. Η δυτική πλευρά της είναι βραχώδης, με θαμνώδη βλάστηση. Πριν μερικά χρόνια μία μεγάλη πυρκαγιά κατέστρεψε ένα μεγάλο τμήμα της βλάστησης, η ανάκαμψη του οποίου είναι βραδεία. Στα μέρη αυτά έχει αναπτυχθεί βλάστηση φρυγάνων με κύριο είδος την Phlomis fruticosa. Στη βάση της βραχώδους ακτής υπάρχει μια μικρή αμμώδης ζώνη, όπου φύεται το είδος Lippia nodiflora. Στις άλλες πλευρές της λίμνης υπάρχουν εκτεταμένες αγροτικές εκτάσεις.

Στην ανατολική πλευρά της απαντούν έλη με βλάστηση που κυριαρχείται από τα είδη Scirpus maritimus, Eleocharis palustris, Carex otrubae κ.λπ., καθώς και μια σχεδόν συνεχής ζώνη με τα υπερυδατικά είδη Phragmites australis, Typha domingensis και κατά τόπους Scirpus littoralis. Στη μέσο-υποπαραλιακή ζώνη το είδος Potamogeton nodosus εμφανίζεται σποραδικά, ενώ στην κατώτερη υποπαραλιακή ζώνη κυριαρχεί το Najas marina. Το παλιό παραποτάμιο δάσος έχει ελαττωθεί σημαντικά και υπάρχουν μόνο μερικές απομονωμένες συστάδες με Populus και Salix. Οι υδρόβιοι μικροοργανισμοί, που είναι το κυρίαρχο στοιχείο της πρωτογενούς χλωρίδας και πολύτιμοι δείκτες της βιολογικής κατάστασης της λίμνης, περιλαμβάνουν πολλά είδη από Cyanophyta, Chlorophyta, Euglenophyta, Bacillariophyta (Diatomae) Chrysophyta και Pyrrhophyta. Πολλά από αυτά τα είδη παρουσιάζουν σημαντικές φυτογεωγραφικές εξαπλώσεις, ενώ άλλα είναι σπάνια ή με τοπική εξάπλωση. Επίσης, ορισμένα από αυτά είναι ενδημικά της Ελλάδας.

Σπουδαιότητα:
Η λίμνη διατηρεί ενδιαφέρουσα χλωρίδα και πανίδα και παρουσιάζει ιδιαίτερη φυσική ομορφιά. Εκτεταμένοι καλαμώνες, που προσφέρουν καταφύγιο στην άγρια πανίδα, αναπτύσσονται στις όχθες της λίμνης. Ανάμεσα στα φυτικά taxa της περιοχής υπάρχει το σημαντικό είδος Lippia nodiflora, που παρουσιάζει ενδιαφέρουσα γεωγραφική εξάπλωση, καθώς επίσης και τα είδη Ranunculus baudotii και Valerianella locusta. Αυτά παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον, αφού έχουν περιορισμένη ή διάσπαρτη κατανομή στην Ελλάδα. Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζουν οι υδρόβιοι μικροοργανισμοί που είναι σπάνιοι ή με σποραδική εξάπλωση ή ακόμη και ενδημικοί της Ελλάδας. Από τα είδη σπονδυλωτών που απαντούν στην περιοχή επισημαίνεται η παρουσία της βίδρας (Lutra lutra), η οποία αποτελεί και ένδειξη των καλών οικολογικών συνθηκών που επικρατούν εκεί, επειδή το είδος αυτό προτιμά "υγιείς" οικοτόπους. Υπάρχουν επίσης δύο είδη ψαριών του Παραρτήματος ΙΙ, τα Cobitis trichonica και Silurus aristotelis που είναι ενδημικά της περιοχής Αιτωλίας (Τριχωνίδα, Λυσιμαχία, Οζερός, Αμβρακία και Αχελώος). Όπως οι άλλες λίμνες της Αιτωλοακαρνανίας, η Οζερός είναι σημαντική για τα μεταναστευτικά πουλιά. Επίσης μερικά υδρόβια και παρυδάτια πουλιά χρησιμοποιούν τη λίμνη ως περιοχή αναπαραγωγής. Στην περιοχή έχουν ακόμη καταγραφεί αρκετά αρπακτικά πουλιά. Εκτός αυτών, η λίμνη είναι σημαντική για άρδευση, αλιεία, ψυχαγωγία, επιστημονικούς και εκπαιδευτικούς σκοπούς.

(Πηγή: http://www.fities.org/)

Διαβάστε Περισσότερα

Αφιέρωμα: "ΒΛΟΧΟΣ - Η Ακρόπολη των Θεστιέων"

Στο Δήμο Θεστιέων, βορειοανατολικά του Καινούριου, βρίσκεται το κάστρο του Βλοχού, στα 688 μέτρα. Αναζητήσαμε πληροφορίες ώστε να παρουσιάσουμε την ιστορία του τόπου που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Εντοπίσαμε στο site http://www.epoxi.gr/ την Περίληψη του βιβλίου του Φωτίου Παπασαλούρου "ΒΛΟΧΟΣ Η Ακρόπολη των Θεστιέων" και την αναδημοσιεύουμε προτείνοντας παράλληλα την μελέτη του συγκεκριμένου έργου.

Η Ακρόπολη του Βλοχού και η περιοχή των Θεστιέων στην καρδιά του «Μεγάλου Αιτωλικού πεδίου», είναι ο τόπος που από τα προϊστορικά χρόνια κατοικούσαν οι Θεστιείς.

Οι Θεστιείς ανήκουν στους Κουρήτες, πρωτοελληνικό φύλο της Μυκηναϊκής εποχής, που εγκαταστάθηκαν στην Αιτωλία πριν την εγκατάσταση των Αιτωλών. Ο ιστορικός Έφορος επιβεβαιώνει την άποψη αυτή, ότι οι Κουρήτες κατείχαν «εξαρχής άπασαν την χωράν» (Αιτωλία), και ότι όταν έφτασε ο Αιτωλός από την Ήλιδα, ανάγκασε τους Κουρήτες να υποχωρήσουν μέχρι την Πλευρώνα. Κατά τον Παπαρηγόπουλο οι Κουρήτες μαζί με τους Πελασγούς ήταν συγγενείς με τους Έλληνες. Δεν είχαν χαρακτήρα ηρωικό και μάχιμο, αλλά ζούσαν ζωή ειρηνική και γεωργική. Κατά τον Διόδωρο τον Σικελιώτη δημιούργησαν τις πρώτες πολιτισμένες κοινωνίες. Η εξημέρωση των ζώων, η εκτροφή των προβάτων σε κοπάδια, η μελισσοκομία, η χρήση του τόξου, η τέχνη του κυνηγού και τα αγαθά της οργανωμένης ζωής, θεωρούνται έργα των Κουρητών.

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΩΝ ΘΕΣΤΙΕΩΝ

Ο σημαντικότερος ήρωας των Κουρητών είναι ο Θέστιος που αναδείχτηκε πανίσχυρος άναξ ολόκληρης της Αιτωλίας, με έδρα την Ακρόπολη των Θεστιέων. Το ότι η έδρα του Θεστίου ήταν στο Βλοχό ήταν πάντα γνωστό στην περιοχή, αλλά το 1899 βεβαιώθηκε ακόμα περισσότερο. Στο μικρό εξωκλήσι της Παναγίας του χωριού Βλοχός, ιδιοκτησίας Λούκα από το Καινούργιο, βρέθηκε επιγραφή χαραγμένη σε πλάκα με το όνομα της Ακροπόλεως των Θεστιέων. Η πλάκα βρίσκεται στο Μουσείο του Αγρινίου. Η φήμη του Θεστίου ήταν γνωστή σ όλη την Ελλάδα. Το κράτος που ίδρυσε ακτινοβολούσε και αποτελούσε ένα ομόσπονδο κρατίδιο αντίστοιχο προς τα μεγάλα ανάκτορα (Μυκηναϊκά κ.ά). Φιλοξένησε στην αυλή του, τους εξόριστους διαδόχους της Σπάρτης και πάντρεψε τις κόρες και τις εγγονές του, τις θεστιάδες όπως λέγονται, με τους ισχυρότερους ηγεμόνες της εποχής. Η Αλθαία έγινε σύζυγος του Βοσιλιά της Καλυδώνας Οινέα. Η Λήδα παντρεύτηκε τον φιλοξενηθέντα στα ανάκτορα του πατέρα της Θεστίου, εξόριστο διάδοχο του θρόνου της Σπάρτης, Τυνδάρεω. Η Υπερμήστρα έγινε βασίλισσα του Αργούς και απέκτησε τον Αμφιάραο που αναδείχτηκε ήρωας στον πόλεμο των Επτά επί Θήβας. Δυο διάσημες εγγονές του Θεστίου (τέκνα της Λήδας και του Τυνδάρεω), η Κλυταιμνήστρα και η Ελένη, έγιναν σύζυγοι των πιο διάσημων ηγεμόνων της αρχαιότητας Αγαμέμνονα και Μενελάου και η Δηϊάνειρα (κόρη της Αλ8αίας και του Οινέα), παντρεύτηκε τον δια­σημότερο ήρωα της αρχαιότητας Ηρακλή.

Ο άναξ των Κουρητών Θέστιος, μπλέχτηκε με τους γιους του σε πόλεμο με τους αιώνιους εχθρούς του, τους ...Καλυδωνίους (Αιτωλούς κατακτητές), επειδή εκείνοι κατείχαν δικό του έδαφος. Η διαμάχη αυτή συνδέεται με την ιστορία του Καλυδωνίου κάπρου, όπου πήραν μέρος οι διασημότεροι ήρωες της αρχαίας Ελλάδος. Πρωταγωνιστές σ' αυτό τον πόλεμο ήταν οι Κουρήτες με τον Θέστιο και τα παιδιά του από τη μια μεριά και ο Μελέαγρος με τους Καλυδωνίους που ήταν και εγγονός του Θεστίου από την άλλη. Η ήττα του θεστίου στον πόλεμο αυτό δεν έπληξε τη δύναμη και το γόητρο.

Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΚΑΙ Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΘΕΣΤΙΕΩΝ

Γύρω από την Ακρόπολη ενισχύεται η πόλη των θεστιέων που την περιέβαλαν με ισχυρά τείχη, η περίμετρος των οποίων κατά τον αρχαιολόγο Σωτηριάδη έφθαναν τα 4.000 μέτρα και ήταν ακόμα μεγαλύτερα από τα τείχη του Αγρινίου (2.500 μ). Κατασκευάστηκαν από τους Κύκλωπες και είναι παλαιότερα ακόμα και από τα τείχη των Μυκηνών και της Τίρυνθας. Την ωραιότητα και το μεγαλείο της η πόλη την όφειλε στη φυσική της τοποθεσία που κατείχε και το κύρος και την ισχύ που συγκέντρωνε και που επικρατούσε σε μεγάλη έκταση. Το κράτος του θεστίου έφθανε μέχρι την Πλευρώνα και το ρου του Αχελώου, ο οποίος για το λόγο αυτό πήρε και το όνομα Θέστιος. Το όνομα της πόλεως διασώζει ο ιστορικός Πολύβιος ο Μεγαλοπολίτης, όπου περιγράφει την εκστρατεία του βασιλιά της Μακεδονίας Φιλίππου του Ε εναντίον του Θέρμου: «Παρήει (Πολύβιος, 5,7, } 0)». Η αίγλη της πόλεως εξακολουθεί να υφίσταται και κατά την περίοδο που η Αιτωλική Συμπολιτεία ήταν η πιο μεγάλη δύνα­μη στην Ελλάδα. Οι Θεστιείς δεν ήταν απλά μέλη της Συμπολιτείας, αλλά συνέβαλαν ενεργά στη δημιουργία και τη λειτουργικότητά της. Μαζί με τους Ευρυτάνες, τους Αγραίους, τους Απέραντους, τους Δόλοπες και τους Οφιονείς που αποτελούσαν και την λεγόμενη επίκτητη Αιτωλία, παρέμειναν ελεύθεροι, μέχρις ότου υπέκυψαν στους Ρωμαίους το 146 π.Χ., με την υπαγωγή τους στη συγκλητική επαρχία της Μακεδονίας.

ΠΡΩΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ

Ενώ ο Χριστιανισμός διαδίδεται και στην Αιτωλία με ειρηνικό τρόπο, γύρω στον 3ο αιώνα, βάρβαρα στίφη των Γότθων του Αττίλα καταστρέφουν την πόλη και τους θησαυρούς της, όπως και άλλους συνοικισμούς και συγχρόνως εξαφανίζονται και τα αρχαία τοπωνύμια.Το κάστρο του Βλάχου με τα σπήλαια του γίνεται καταφύγιο ασκητών. Κατά την αρχή της πρώτης χιλιετίας μΧ., το κάστρο του Βλοχού έγινε έδρα τοπικού άρχοντα που για λίγο χρονικό διάστημα καταδυνάστευε τους κατοίκους. Ευτυχώς κάποιος Κομνηνός κσταγωνίστηκε το θηρίο της αδικίας και οι άνθρωποι έζησαν καλύτερες μέρες.

Η ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΒΛΟΧΑΪΤΊΣΣΑ

Από την εποχή αυτή εγκαινιάζεται μια νέα περίοδος για την ένδοξη Ακρόπολη των θεστιέων. Ο ιστορικός αυτός τόπος γίνεται ο θρόνος της Παναγιάς. Εκεί που μέσα στα πανίσχυρα τείχη ο θέστιος προστάτευε τους διωγμένους και καταδιωκομένους, η Παναγία γίνεται προστάτης και βοηθός όλων και προπάντων των πονεμένων γυναικών από τη λοχεία και τη γέννηση. Γίνεται η Παναγία η Βλοχαΐτισσα (Εύλοχος-Ευλοχεία). Από τον 1 3ο αιώνα η Ακρόπολη είναι γνωστή πλέον ως Βλοχός και εξακολουθεί να διατηρεί την επιρροή της, αφού Βλοχός ονομάζεται και ολόκληρη η περιοχή μέχρι τον Αχελώο. Στις 12 Ιουλίου το 1294 ο δεσπότης Νικηφόρος ο Α' [1271-1 296) έδωσε στην κόρη του Θάμαρ το φρούριο του Βλοχού σαν προίκα μαζί με τα φρούρια της Ναυπάκτου, του Αγγελοκάστρου και της Βόνιτσας. Σχεδόν την ίδια εποχή κτίζεται στην Παλιοχώρα ο ναός του Αγίου Γεωργίου, το σημαντικότερο μνημείο των Θεστιέων μετά την Ακρόπολη του Βλοχού. Από το ναό που επανακτίστηκε στη θέση του παλαιού διασώζεται η Πλατυτέρα στην κόγχη.

ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ

Κατά την Τουρκοκρατία ο Βλοχός ανήκει στο Κάρλελι (περιοχή του Καρόλου, όπως ονομάζονταν μαζί και οι επαρχίες Βάλτου, Ξηρομέρου, Ζυγού και Απόκουρου. Είναι τα γνωστά πέντε βιλαέτια. Ο Βλοχός ήταν ένα απέραντο τσιφλίκι που το λυμαίνονταν ο Ντέμπεης στο Καινούργιο και ο Μουσταφάμπεης στο Παναιτώλιο. Το τοπωνύμιο Αμπάρια δείχνει τον τόπο, όπου μαζεύονταν ο ιδρώτας των Χριστιανών και από 'κει στα σπίτια των Τούρκων. Αργότερα ο Βλοχός έγινε τσιφλίκι του Αλή Πασά στο οποίο περιλαμβάνονταν οι επαρχίες Σπολάιτα, Βελάουστα , Κερασιά, Σιτόμενα, Πλοκοπάρι, Αχόμαυρος, Ζελίχοβο, Λυκοχώρι, Βλοχός, (Σκαλάδα), Λιγόστιανα, Καινούργιο και Κοσκινά. Στα χρόνια της τούρκικης σκλαβιάς δύο νέοι από το Απόκουρο, ο Ευγένιος Γιαννούλης και ο Κοσμάς ο Αιτωλός, σπουδάζουν τα πρώτα γράμματα στο Βλοχό. Η Παναγιά γίνεται η λοχεύτρια (Εύλοχος, Βλοχαΐτισσα), η πνευματική μητέρα και τροφός που αναγέννησε τις ψυχές τους και ο Βλοχός η πνευματική κλίνη, όπου τελεσιουργήθηκε ο ανεπανάληπτος πνευματικός τοκετός τους αναγέννηση, άνθιση, καρποφορία. Η Ελλάδα οφείλει πολλά στο μοναστήρι του Βλοχού που στην πιο κρίσιμη ηλικία τους, έπαιξε το ρόλο του πατέρα, του δασκάλου και του παιδαγωγού και τους βοήθησε να αναδειχτούν μεγάλοι δάσκαλοι του Γένους.

ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ ΒΛΟΧΟΥ

Στο Βλοχό υπήρχε σχολείο, όπου έστελναν τα Ελληνόπουλα της περιοχής για να μάθουν γράμματα. Για τον μεγάλο διδάσκαλο του γένους Ευγένιο τον Αιτωλό που φοίτησε τρία ολόκληρα χρόνια σ' αυτό το σχολείο ο μαθητής και βιογράφος του Αναστάσιος Γόρδιος, μας πληροφορεί ότι: «είχεν η προειρημένη του Βλοχού μονή, γράμμασι παιδευόμενον και τοις πατράσι προθύμως διακονούμενον». Στο μοναστήρι του Βλοχού γινόταν κάτι περισσότερο από μια απλή στοιχειώδης παιδεία. Το σχολείο του Βλοχού ήταν το σημαντικότερο πνευματικό φυτώριο στην περιοχή. Ήταν εκτός των άλλων και ο προθάλαμος για την προώθηση των ικανοτέρων προς τις σχολές των Αγράφων, όπως δείχνει η κατοπινή φοίτηση των μεγάλων Αιτωλών διδασκάλων Ευγενίου και Κοσμά σ αυτές.

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ '21

Κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 ανακούφισε τους φτωχούς και κατατρεγμένους από τα δεινά της τουρκικής εξουσίας και έγινε το καταφύγιο και ορμητήριο των οπλαρχηγών και των στρατιωτικών σωμάτων. Οι σημαντικότεροι οπλαρχηγοί του Βλοχού ήταν οι αδελφοί Αλεξάκης και Κώστας Βλαχόπουλος, που ήταν η ψυχή του αγώνα στις μάχες του Βραχωρίου και Ζαπαντίου, καθώς και ο Γιαννάκης Στάικος που νίκησε τους Τούρκους στ' Αλάμπεη τα γεφύρια και άνοιξε την πόρτα για την πτώση του Αγρινίου. Αλλά και άλλοι Βλοχαΐτες αγωνιστές του 1821 πολέμησαν για την απελευθέρωση της χώρας. Μεταξύ άλλων που μέχρι σήμερα τα ονόματα τους παραμένουν άγνωστα αναφέρουμε τους: Παπασάικα Γεώργιο, Ντόκα Ιωάννη, Γαλάνη Μεγαπάνο, Ιωάννου Σπύρο, Καλπακά Κώστα, Κουτσοσωτηρόπουλο Νάσιο, Κρασέλο Παναγιώτη, Κουβέλη Αντώνιο, Ντόκα Νίκο, Τασιογιάννη Νάσιο, Δρακόπουλο Αθανάσιο, Δρακόπουλο Γεώργιο.Το 1834 με βασιλικό διάταγμα του Όθωνα διαλύεται το μοναστήρι του Βλοχού. Οι κάτοικοι της Τριχωνίδας και Αγρινίου με επιστολή τους προς τον τότε υπουργό της Παιδείας ζητούν την ανάκληση του διατάγματος και πετυχαίνουν μερική διατήρηση της. Η επιστολή είναι κείμενο μεγάλης ιστορικής σημασίας.

Παπασαλούρος Φώτιος, Καθηγητής Θεολόγος -Φιλόλογος

(Πηγή: http://www.epoxi.gr/)

Διαβάστε Περισσότερα

Αφιέρωμα: Τα Τμήματα του Πανεπιστημίου Δυτικής Ελλάδας

Παρουσιάζουμε σήμερα σε ένα μικρό ειδικό αφιέρωμα το ιστορικό και τη φυσιογνωμία των Τμημάτων του Πανεπιστημίου Δυτικής Ελλάδας με έδρα το Αγρίνιο, ώστε να γνωρίσουμε (ή να θυμίσουμε) σε όλους την πανεπιστημιακή κοινότητα της πόλης μας που αποτελεί τη μαγιά, ευχόμαστε, ενός νέου πανεπιστημιακού ιδρύματος που θα παίξει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της περιοχής αλλά και στην πρόοδο της επιστήμης και της χώρας γενικότερα.

Τμήμα Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων
Το Τμήμα Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων, θεσμοθετήθηκε το 1998 (Π.Δ. 96/15-4-1998) και άρχισε να λειτουργεί στην πόλη του Αγρινίου το ακαδημαϊκό έτος 1998-1999. Ο σκοπός της ίδρυσης και λειτουργίας του νέου Τμήματος ήταν η προαγωγή της επιστήμης του περιβάλλοντος, με ιδιαίτερη έμφαση στη διαχείριση του περιβάλλοντος και των φυσικών πόρων, την κατάρτιση επιστημόνων ικανών να μελετούν, να ερευνούν (ακαδημαϊκή και εφαρμοσμένη διδασκαλία και έρευνα), να κατανοούν και να εφαρμόζουν σύγχρονες μεθόδους για τη βελτίωση, την προστασία και διαχείριση του φυσικού και του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος και τη γνώση χρήσης των σύγχρονων τεχνολογιών για την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών προβλημάτων. Είναι μάλλον προφανές πως τα αντικείμενα αυτά κατ’ εξοχήν αφορούν την επιστήμη του μηχανικού περιβάλλοντος.

Στα 10 πρώτα χρόνια λειτουργίας του, το Τμήμα Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων επιδιώκει στη βάση ενός σύγχρονου, ανταγωνιστικού προγράμματος σπουδών που διαρκώς βελτιώνεται, αναπροσαρμόζεται και αναμορφώνεται ανάλογα με τις αιχμές της επιστήμης του περιβάλλοντος, να συμβάλει στην καλύτερη αντιστοιχία πτυχίου και αγοράς εργασίας, να έχει αποφοίτους που θα έχουν σημαντικά εφόδια και γνωστικά πλεονεκτήματα για σημαντικές και καίριες επαγγελματικές, ερευνητικές ή ακαδημαϊκές θέσεις στον ευρύτερο χώρο δραστηριοτήτων της επιστήμης του Περιβάλλοντος.

Συγχρόνως αυξάνει και η ερευνητική δραστηριότητα του Τμήματος, όπως γίνεται φανερό από τον αριθμό των δημοσιεύσεων: από 12 άρθρα το 2000 σε 61 άρθρα το 2008. Αυτή η αύξηση οφείλεται εν μέρει μόνο στην αύξηση του προσωπικού, γιατί και ο αριθμός δημοσιεύσεων ανά μέλος ΔΕΠ αυξήθηκε από 1,40 άρθρα ανά άτομο το 2001 σε 3,59 άρθρα ανά άτομο το 2008. Το διάστημα 2000 – 2008, ο μέσος αριθμός δημοσιεύσεων ανά μέλος ΔΕΠ, ανά έτος είναι 2,15.

Έως το τέλος του έτους 2008 το Τμήμα είχε εικοσιδύο (22) εκλεγμένα μέλη Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού (ΔΕΠ), κε των οποίων το ένα υπό διορισμό. Η διδασκαλία των μαθημάτων υποστηρίζεται επίσης από επτά (7) διδασκόντες με Σύμβαση Π.Δ.407/80, ενώ το Τμήμα υποστηρίζουν έξι (6) Διοικητικοί Υπάλληλοι. Τέλος, υπάρχουν τριανταεπτά (37) Υποψήφιοι Διδάκτορες σε γνωστικά αντικείμενα που καλύπτει το Τμήμα.
http://www.env.uoi.gr/

Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων Αγροτικών Προϊόντων και Τροφίμων
Το Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων Αγροτικών Προϊόντων και Τροφίμων (Π.Δ. 110/2006 ΦΕΚ 109/5-6-2006 τεύχος Α΄) ιδρύθηκε το 1998 ως Τμήμα Οργάνωσης και Διαχείρισης Αγροτικών Εκμεταλλεύσεων (Π.Δ. 96/98), και δέχτηκε τους πρώτους φοιτητές/τριες την ίδια χρονιά. Μαζί με το Τμήμα Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων αποτελούσαν τη Σχολή Διαχείρισης Φυσικών Πόρων και Επιχειρήσεων η οποία καταργήθηκε με το προεδρικό διάταγμα 144/13-08-2009. Η έδρα του Τμήματος και της Σχολής βρίσκεται στο Αγρίνιο.

Το Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων Αγροτικών Προϊόντων και Τροφίμων (Δ.Ε.Α.Π.Τ.) στοχεύει στην εκπαίδευση επιστημόνων ικανών να ασχολούνται με την αγροτική οικονομία, τη διαχείριση αγροτικών εκμεταλλεύσεων, την πώληση - διάθεση αγροτικών προϊόντων, τη διοίκηση - διαχείριση μεταποιητικών επιχειρήσεων και επιχειρήσεων τροφίμων, με ιδιαίτερο σκοπό την κάλυψη αναγκών των αγροτικών επιχειρήσεων και συνεταιρισμών, την ανάπτυξη νέου μοντέλου αγροτικών επιχειρήσεων, την ορθολογική αξιοποίηση αγροτικών πόρων και την καθετοποίηση της αγροτικής παραγωγής.
Το Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων Αγροτικών Προϊόντων & Τροφίμων (Δ.Ε.Α.Π.Τ.) του Πανεπιστημίου Δυτικής Ελλάδας (με έδρα το Αγρίνιο) παρέχει στους φοιτητές του θεωρητική και εφαρμοσμένη επιστημονική γνώση σε θέματα Διοίκησης Επιχειρήσεων Αγροτικών Προϊόντων και Τροφίμων. Στόχος του είναι η επαρκής προετοιμασία των φοιτητών του για τη στελέχωση ιδιωτικών επιχειρήσεων και δημοσίων οργανισμών τού αγροτικού και μεταποιητικού τομέα τής Ελληνικής οικονομίας.

Το Τμήμα αξιοποιώντας την εμπειρία αντίστοιχων Ελληνικών και Διεθνών Πανεπιστημιακών τμημάτων αλλά και τη δική του εμπειρία, ανέπτυξε μέσα από μια διαδικασία συνεχούς αναζήτησης και ανανέωσης, ένα σύγχρονο Πρόγραμμα Σπουδών (Π.Σ.) το οποίο παρέχει ένα σημαντικό υπόβαθρο γνώσης στην Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων. Συνδυάζει γνώσεις, οικονομικού, επιχειρηματικού και γεωπονικού περιεχομένου, που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των μονάδων που παράγουν, μεταποιούν και εμπορεύονται αγροτικά προϊόντα και τρόφιμα και είναι απαραίτητες για την κατανόηση, ανάπτυξη και εφαρμογή πολιτικών βιώσιμης ανάπτυξης των αγροτικών επιχειρήσεων και γενικότερα της Αγροτικής Οικονομίας. Σε γενικές γραμμές τα γνωστικά αντικείμενα του Π.Σ. τού Τμήματος είναι:

* Οικονομικά (Μικροοικονομία-Μακροοικονομία), Αγροτική Οικονομία και Πολιτική, Συνεταιριστική Οικονομία και Ανάλυση Τιμών.
* Management (Αρχές Διοίκησης Επιχειρήσεων, Επιχειρησιακή Στρατηγική και Πολιτική, Οργανωσιακή Συμπεριφορά, Διοίκηση Παραγωγής, κτλ.).
* Marketing (Αρχές Μάρκετινγκ, Στρατηγική Μάρκετινγκ, Διεθνές Εξαγωγικό Μάρκετινγκ, Συμπεριφορά Καταναλωτή, κτλ.).
* Περιφερειακή και διεθνής Ανάπτυξη των Αγροτικών Επιχειρήσεων, Διεθνές Εμπόριο Αγροτικών Προϊόντων και Τροφίμων.
* Λογιστική και Χρηματοοικονομική (Γενική Χρηματοοικονομική Λογιστική, Κοστολόγηση & Λογιστική Κόστους: Διοικητική Λογιστική, Χρηματοοικονομική Διοίκηση, κτλ.).
* Δίκαιο (Αστικό Δίκαιο, Εμπορικό Δίκαιο, κτλ.).
* Γεωργία, Ζωική Παραγωγή, Διαχείριση Περιβάλλοντος, κτλ.
* Μαθήματα Βασικών Επιστημών όπως: Μαθηματικά, Στατιστική, Πληροφορική και Χημεία.
Το τμήμα διαθέτει τέσσερα θεσμοθετημένα εκπαιδευτικά και ερευνητικά εργαστήρια τα οποία υποστηρίζουν την εκπαιδευτική διαδικασία.

Οι σπουδές στο τμήμα είναι πενταετούς διάρκειας ενιαίας δομής και ολοκληρώνονται με την εκπόνηση διπλωματικής εργασίας κατά τη διάρκεια του τελευταίου (10ου) εξαμήνου.
Οι πτυχιούχοι του τμήματος μας μπορούν, εφόσον το ζητήσουν, να γίνουν μέλη στο Οικονομικό Επιμελητήριο Ελλάδας, και απολαμβάνουν όλα τα επαγγελτικά δικαιώματα των μελών του επιμελητηρίου.

Στο τμήμα λειτουργεί μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών ΜΒΑ, που οδηγεί στην απόκτηση μεταπτυχιακού διπλώματος ειδίκευσης (ΜΔΕ) στην Διοίκηση Επιχειρήσεων, με δυο κατευθύνσεις, Μάρκετινγκ και Διοίκηση Ολικής Ποιότητας.
http://www.agricman.uoi.gr/xairetismos.html

Τμήμα Διαχείρισης Πολιτισμικού Περιβάλλοντος και Νέων Τεχνολογιών
Το Τμήμα Διαχείρισης Πολιτισμικού Περιβάλλοντος και Νέων Τεχνολογιών (ΔΠΠΝΤ) ιδρύθηκε το 2004 (ΦΕΚ 138/22-7-2004) και άρχισε την εκπαιδευτική του λειτουργία, παίρνοντας τους πρώτους φοιτητές, το ακαδημαϊκό έτος 2004-2005. Η αποστολή του Τμήματος είναι η προαγωγή της γνώσης για τον πολιτισμό και την πολιτισμική κληρονομιά, η αξιοποίηση των τεχνολογιών πληροφορικής σε θέματα πολιτισμού και η κατάρτιση επιστημόνων ειδικευμένων στις σύγχρονες μεθόδους σχεδιασμού, παραγωγής, διάδοσης και διαχείρισης των πολιτισμικών προϊόντων και δράσεων.

Σύμφωνα με το Π.Δ. ίδρυσής του, το Τμήμα Διαχείρισης Πολιτισμικού Περιβάλλοντος και Νέων Τεχνολογιών έχει σκοπό:
α) να καλλιεργεί και να προάγει τη γνώση για την πολιτισμική κληρονομιά και τη διαχείρισή της,
β) να παρέχει στους φοιτητές τα απαραίτητα εφόδια που εξασφαλίζουν την άρτια κατάρτισή τους για επιστημονική και επαγγελματική σταδιοδρομία στο γνωστικό αντικείμενο που αφορά στον πολιτισμικό πλούτο της χώρας από την αρχαιότητα ως σήμερα, αλλά και σε σύγκριση με τους πολιτισμούς των μεσογειακών λαών.
Η εκπαίδευση που παρέχει αποβλέπει ιδίως:
α) στην αποτελεσματική ανάδειξη, προβολή και αξιοποίηση των πολιτισμικών πόρων,
β) στην ορθολογική διαχείριση και οικονομική αξιοποίησή τους ώστε να επιτευχθεί η εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου συστήματος όλων των παραμέτρων της πολιτισμικής διαχείρισης στην Ελλάδα, και
γ) στην ανάδειξη του σύγχρονου τομέα πολιτισμικής διαχείρισης και σχεδιασμού με τη χρήση των νέων τεχνολογιών.

Το πτυχίο που απονέμει προσδιορίζεται από τις κατευθύνσεις:
α) Διαχείρισης Πολιτισμικών Πόρων, και
β) Πολιτισμικής Τεχνολογίας.

Η ελάχιστη υποχρεωτική διάρκεια φοίτησης για τη λήψη πτυχίου ορίζεται σε οκτώ (8) εξάμηνα σπουδών. Ο αριθμός των κατά έτος εισακτέων στο Τμήμα και ο τρόπος εισαγωγής ορίζονται στις περί εισαγωγής σπουδαστών στα Πανεπιστήμια εκάστοτε ισχύουσες διατάξεις.

Με βάση την δομή και τους στόχους του Τμήματος Διαχείρισης Πολιτισμικού Περιβάλλοντος και Νέων Τεχνολογιών (ΔΠΠΝΤ), οι απόφοιτοί του θα είναι ικανοί να ανταποκριθούν σε ένα μεγάλο φάσμα επαγγελματικών και ερευνητικών τομέων με προφανή κοινωνικά και οικονομικά οφέλη. Έτσι, οι απόφοιτοι του Τμήματος μπορούν να απασχοληθούν σε:
* Δημόσιους και Ιδιωτικούς Φορείς που εξειδικεύονται στην προβολή και διαχείριση προϊόντων, δράσεων και υπηρεσιών του πολιτισμού
* Υπουργεία και Οργανισμοί του Δημοσίου με αντικείμενο την οργάνωση, διαχείριση και ανάδειξη μουσείων και μνημείων.
* Οργανισμοί και Φορείς της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αντικείμενο την διαμόρφωση πολιτικών για την τεχνολογία και τον πολιτισμό.
* Μουσεία, Πινακοθήκες, Εκθέσεις Τέχνης και Πολιτιστικούς Οργανισμούς με έμφαση στο σχεδιασμό και ανάπτυξη ψηφιακών εφαρμογών.
* Φορείς εκπαίδευσης και κατάρτισης στις νέες τεχνολογίες (εκπαιδευτική τεχνολογία).
* Φορείς και Επιχειρήσεις που έχουν άμεση ή έμμεση σχέση με τον πολιτισμό και τις νέες τεχνολογίες.
* Εταιρείες παραγωγής πολυμέσων με έμφαση στην προβολή της πολιτισμικής κληρονομιάς (3D Graphics, CD-ROM, παρουσιάσεις στο Διαδίκτυο - Internet), και εταιρίες διαχείρισης (management) μουσικών, κινηματογραφικών, εικαστικών και άλλων καλλιτεχνικών εκδηλώσεων.
* Εθνικούς και διεθνείς Φορείς και Οργανισμούς για την προβολή και διαχείριση της Πολιτισμικής Κληρονομιάς.
* Βιβλιοθήκες και κέντρα αρχειοθέτησης και τεκμηρίωσης.
* Φορείς προαγωγής έρευνας (Πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα), και φορείς παραγωγής στελεχών έρευνας σε τομείς πολιτισμού
http://www.culture.uoi.gr/

Διαβάστε Περισσότερα

Πρόσωπα: Θύμιος Σώκος, Νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας

Ξεκινάμε σήμερα μια νέα ενότητα στο Acarnania Blog με τον τίτλο "Πρόσωπα". Σε αυτή θα παρουσιάζουμε προσωπικότητες της Αιτωλοακαρνανίας από τους τομείς κοινωνικής, πολιτιστικής, οικονομικής, πολιτικής και κάθε άλλης δραστηριότητας του τόπου μας. Στόχος μας είναι να αναδείξουμε, μέσα από τις παρουσιάσεις αυτές, την πορεία και τα επιτεύγματα συμπατριωτών μας που καταδεικνύουν, κατά τη γνωμή μας, εν μέρει και τις δυνατοτήτες της περιοχής μας.

Επιλέξαμε για αρχή τον πρώτο εκλεγμένο πολίτη του νομού μας, τον κο Θύμιο Σώκο.

Ο κος Σώκος λοιπόν είναι πολιτικός της τοπικής αυτοδιοίκησης. Είναι Νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας από το 2006 και έχει διατελέσει επί σειρά ετών Δήμαρχος Αγρινίου.

Γεννήθηκε το 1955 στο Αγρίνιο από αγρότες γονείς, όπου και τελείωσε τη βασική και μέση εκπαίδευσή του.

Το 1973 εισήχθη στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών απ' όπου και αποφοίτησε το 1977.

Συμμετείχε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, στη δράση του Αντιδικτατορικού Φοιτητικού Κινήματος και του Συλλόγου Αιτωλοακαρνάνων Φοιτητών. Εκλέχθηκε μέλος του 1ου Πανσπουδαστικού Συνεδρίου. Διετέλεσε Γραμματέας του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Φοιτητών της Νομικής και μετά το στρατιωτικό του επέστρεψε στο Αγρίνιο όπου εργάστηκε αρχικά σε δύο μεγάλες επιχειρήσεις και στη συνέχεια ως ειδικός σύμβουλος της Νομαρχίας μέχρι το 1987.

Το 1984 ανέλαβε καθήκοντα Γενικού Διευθυντή στις Σχολές Τουριστικών Επαγγελμάτων του ΕΟΤ.

Το 1987 διορίστηκε στην Εμπορική Τράπεζα και λίγους μήνες μετά αποσπάστηκε ως ειδικός συνεργάτης στο Υπουργείο Εσωτερικών.

Το 1988 τοποθετήθηκε Νομάρχης Ευρυτανίας μέχρι τις εκλογές του 1989 οπότε παραιτείται.
Ως μέλος του Τομέα Αυτοδιοίκησης και θεσμών του ΠΑΣΟΚ συμμετείχε στην επιτροπή που διαμόρφωσε το πολιτικό και θεσμικό πλαίσιο του Ν.2218/94 για το "Β' Βαθμό Αυτοδιοίκησης και την ενίσχυση του Α' Βαθμού Αυτοδιοίκησης".

Το Νοέμβριο του 1993 ορίζεται Νομάρχης Εύβοιας, ενώ το 1994 εκλέγεται Δήμαρχος Αγρινίου, θέση στην οποία έμεινε επί 12 συνεχή έτη. Ανάπλασε και αναμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό την πόλη βελτιώνοντας ριζικά την όψη της και έκανε πλήθος έργων σε διάφορους τομείς. Έφτασε στο σημείο να θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους δημάρχους που έχουν περάσει, γεγονός που μαρτυρείται και από το ότι στις 3 εκλογικές αναμετρήσεις, στις οποίες έλαβε μέρος, ανέβαζε συνεχώς το ποσοστό του.

Μέλος της Ελληνικής αντιπροσωπείας από το 1998-2003 στην Επιτροπή Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συμμετείχε στα αρμόδια όργανα της Επιτροπής για τον Αγροτικό τομέα και τα προβλήματα των πόλεων.

Το Φεβρουάριο του 2003 επανεκλέχθηκε για τρίτη συνεχή φορά Πρόεδρος Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Νομού Αιτωλοακαρνανίας.

Το 2006 αποχώρησε από το δήμο βάζοντας υποψηφιότητα για τη θέση του νομάρχη Αιτωλοακαρνανίας, την οποία και κέρδισε με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές της 15ης Οκτωβρίου 2006. Ο κος Σώκος ως Νομάρχης επιτέλεσε σημαντικό έργο, το οποίο τον κατατάσει ψηλά στη λίστα υποψηφίων του ΠΑΣΟΚ για την θέση του Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδος, εφόσον ψηφιστεί το σχέδιο Καλλικράτης.

Είναι παντρεμένος με τη φιλόλογο Ειρήνη Τόλη με την οποία έχει αποκτήσει δύο παιδιά.

(Πηγές: http://el.wikipedia.org/wiki/
http://www.sokos-online.gr/)

Διαβάστε Περισσότερα

Αφιέρωμα:Προστασία τις ιδιωτικής μας ζωής στους ιστοχώρους κοινωνικής δικτύωσης

(Αναδημοσίευση από το Eνημερωτικό Δελτίο Απριλίου του Saferinternet.gr)

Οι ιστοχώροι κοινωνικής δικτύωσης έχουν μπει για τα καλά στη ζωή των Ελλήνων και μάλιστα των ανήλικων χρηστών του Διαδικτύου. Το πιο δημοφιλές «social networking site» αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, το Facebook, μας ενημερώνει ότι 2.475.160 Έλληνες χρήστες έχουν καταχωρημένο προφίλ στον παραπάνω ιστοχώρο, με 508.940 εξ’ αυτών (ήτοι το 20,56% του συνόλου) να είναι μεταξύ 13-18 ετών.

Έχοντας από την μια πλευρά ένα – κατά πολλούς – εκπληκτικό νέο φαινόμενο επικοινωνίας και κοινωνικής δικτύωσης, από την άλλη βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μείζοντα ζητήματα ασφάλειας στο Διαδίκτυο, ειδικά για τους ανήλικους χρήστες του.

Η τελική έκθεση του Πανευρωπαϊκού θεματικού Δικτύου EU Kids Online, έθεσε 5 πολύ βασικά ζητήματα σε σχέση με την προστασία των ανήλικων χρηστών.
Ειδικότερα, οι ανήλικοι χρήστες:
1. Δημοσιεύουν πάρα πολλά προσωπικά τους δεδομένα.
2. Έρχονται σε επαφή – ακούσια – με online πορνογραφία.
3. Έρχονται σε επαφή – ακούσια πάλι – με βίαιο ή βλαβερό περιεχόμενο (π.χ. ρατσισμός, εξτρεμισμός, προσηλυτισμός, κ.λπ.).
4. Αντιμετωπίζουν θέματα παρενόχλησης.
5. Συναντιούνται με «διαδικτυακούς» τους φίλους, δηλαδή με άτομα που γνωρίζουν μόνο μέσω Διαδικτύου και όχι στον φυσικό κόσμο. Το ζήτημα αυτό, εάν και στη 5η θέση, θεωρείται ως το πιο επικίνδυνο για τους ανήλικους χρήστες σε σχέση με τις συνέπειες μια τέτοιας συνάντησης.

Κρατώντας τα παραπάνω στο μυαλό μας, ας δούμε τι συμβαίνει σε έναν ιστοχώρο κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Facebook. Τα στατιστικά του ιστοχώρου είναι εντυπωσιακά: (1)

• Αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένοι περισσότεροι από 400.000.000 ενεργοί χρήστες, με 50% αυτών να συνδέεται καθημερινά στο Facebook. 
• Κάθε χρήστης έχει κατά μέσο όρο 130 φίλους στον ιστοχώρο και στέλνει 8 «friend requests», δηλαδή αιτήματα φιλίας σε άλλους χρήστες, μηνιαίως.
• Ο μέσος χρήστης ξοδεύει περισσότερα από 55 λεπτά ημερησίως στο Facebook.
• Περισσότερες από 3.000.000.000 φωτογραφίες δημοσιεύονται σε μηνιαία βάση.
• Περισσότερα από 5.000.000.000 web links, ιστορίες, νέα, blog posts, σημειώσεις, φωτογραφίες, κ.λπ. ανταλλάσσονται εβδομαδιαίως.
• Περισσότεροι από 1.000.000 προγραμματιστές και επιχειρηματίες από τουλάχιστον 180 χώρες δρουν στο Facebook.
• Περισσότερες από 500.000 ενεργές εφαρμογές υπάρχουν στο Facebook.
• Περισσότεροι από 100.000.000 ενεργοί χρήστες χρησιμοποιούν το Facebook μέσω κινητού.
• Περισσότερες από 200 εταιρίες κινητής τηλεφωνίας σε 60 χώρες εργάζονται για να υλοποιήσουν και να προωθήσουν «Facebook mobile products».

Διαβάζοντας τα παραπάνω στατιστικά στοιχεία, ας αναρωτηθούμε γιατί το Facebook όπως και άλλοι αντίστοιχοι ιστοχώροι είναι δωρεάν. Όταν πίσω από το Facebook υπάρχει μια κερδοσκοπική εταιρία, και όταν δρουν 1.000.000 επιχειρηματίες σε αυτό, πώς «βγάζει τα λεφτά» του; Μήπως από εμάς τους ίδιους, και από τις πληροφορίες που οικειοθελώς δημοσιεύσουμε γύρω από την προσωπική μας ζωή και αυτή των φίλων μας;

Ας σταθούμε δε λίγο στη λέξη «Φίλος»: Όταν στον φυσικό κόσμο είμαστε τυχεροί να έχουμε μερικούς καλούς φίλους, πώς σε έναν ιστοχώρο, όπως το Facebook, οι χρήστες έχουν κατά μέσο όρο 130 «φίλους»; Μήπως έχουμε ξεχάσει τη σημασία και τη δύναμη της λέξης αυτής;

[(1) Πηγή: http://www.facebook.com/press/info.php?statistics, Παρασκευή, 9 Απριλίου 2010]

O Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την Ασφάλεια των Δικτύων ENISA μας λέει το εξής: «Η κοινωνική και εμπορική πίεση να έχουμε όσο περισσότερους φίλους μπορούμε σημαίνει ότι πολλές φορές αποδεχόμαστε τα λεγόμενα «friend requests» (δηλαδή αιτήματα φιλίας) χωρίς να μπούμε στον κόπο να ελέγξουμε τη γνησιότητα ή την καταλληλότητα του ατόμου που αποστέλλει αυτά τα αιτήματα».

Θέλοντας να ερευνήσει το παραπάνω ζήτημα της ευκολίας αποδοχής ενός «friend request», η εταιρία κατασκευής προϊόντων «antivirus» Sophos δημιούργησε ένα προφίλ για τον ‘Freddi Staur’ (αναγραμματισμός για ‘ID Fraudster’, που σημαίνει στα Ελληνικά απατηλή ταυτότητα), έναν πράσινο πλαστικό βάτραχο με πολύ λίγα προσωπικά στοιχεία στο προφίλ του.

Μετά έστειλε 200 «friend requests» με στόχο να μετρηθεί το ποσοστό των ατόμων που θα απαντήσει, καθώς και το μέγεθος των προσωπικών πληροφοριών που θα αποκτηθεί. Τα αποτελέσματα του πειράματος ήταν τα εξής:

• 87 από τους 200 χρήστες απάντησαν στον Freddi, με τους 82 από αυτούς να δίνουν προσωπικές πληροφορίες (41%).
• Το 72% αποκάλυψε μια ή περισσότερες ηλεκτρονικές διευθύνσεις.
• Το 84% έδωσε την πλήρη ημερομηνία γέννησης.
• Το 87% παρείχε στοιχεία σχετικά με την μόρφωση και εργασία του.
• Το 78% έδωσε τη διεύθυνσή του.
• Το 23% έδωσε το τηλέφωνό του.
• Το 26% έδωσε το «όνομά» του στο MSN.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο Freddi μπόρεσε να αποκτήσει πρόσβαση στις φωτογραφίες της οικογένειας και των φίλων, σε πληροφορίες σχετικές με χόμπυ, αγαπημένες ασχολίες, και άλλα προσωπικά δεδομένα.

Και εδώ καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε στην πράξη τα σοβαρά ζητήματα που μας επισημαίνει το Δίκτυο EU Kids Online. Όταν έτσι απλά αποδεχόμαστε αγνώστους να γίνουν φίλοι μας, όταν δίνουμε χωρίς δεύτερη σκέψη τόσα πολλά στοιχεία από την ιδιωτική μας ζωή στο Διαδίκτυο, όταν δημοσιεύουμε φωτογραφίες προσωπικών μας στιγμών, τι γίνεται με τα θέματα της παρενόχλησης, της προστασίας της ιδιωτικής μας ζωής, και της συνάντησης με αγνώστους, που, χωρίς δεύτερη σκέψη, θεωρούμε φίλους μας και τους «ανοίγουμε την πόρτα» του σπιτιού μας;

Ας σκεφτούμε τα παραπάνω, τόσο ως ενήλικοι χρήστες των «social networks» όσο και ως κηδεμόνες ανήλικων χρηστών που δίχως κριτική σκέψη δρουν στο Διαδίκτυο, εκθέτοντας τους εαυτούς τους – και όχι μόνο – σε πιθανούς κινδύνους.

Πηγές:
α) Έκθεση «EU Kids Online: Final Report», Ιούνιος 2009; www.eukidsonline.net
β) http://www.facebook.com/press/info.php?statistics, 31 Ιανουαρίου 2010
γ) ENISA – The European Network for Information Security; http://www.enisa.europa.eu/
δ) Sophos website, Sophos Facebook www.sophos.com/pressoffice/news/articles/2007/08/facebook.html

Διαβάστε Περισσότερα

Αφιέρωμα: Σιδηρόδρομοι Βορειοδυτικής Ελλάδας

(Πηγή: http://sbde.freehostia.com/)
(Φωτό: Αυτοκινητάμαξα στο σταθμό του Αγρινίου. Αρχείο Συλλόγου Φίλων Σιδηροδρόμου Αθήνας)

Το σιδηροδρομικό δίκτυο των ΣΒΔΕ (Σιδηρόδρομοι Βορειοδυτικής Ελλάδας) είναι ένα από τα παλιότερα της χώρας.

Ξεκίνησε να κατασκευάζεται τον Ιούνιο του 1888 με μετρικό εύρος (δηλαδή με πλάτος γραμμής) 1 μέτρο. Σταδιακά επεκτείνεται σε όλο το νομό Αιτωλοακαρνανίας, με κύριο άξονα το Κρυονέρι - Μεσολόγγι -Αγρίνιο και με διακλαδώσεις να συνδέει τις κωμοπόλεις Αιτωλικό - Νιοχώρι - Κατοχή. Από το Κρυονέρι υπάρχει πορθμειακή ζεύξη του δικτύου με τα πλοία «Καλυδώνα», η οποία συνδέει το απομονωμένο δίκτυο με αυτό των ΣΠΑΠ (Σιδηρόδρομοι Πειραιώς-Αθηνών-Πελοποννήσου) και, επαγωγικά, με όλης της υπόλοιπης χώρας και κατ' επέκταση της Ευρώπης.

Για πάρα πολλά χρόνια αυτό το σιδηροδρομικό δίκτυο αποτελεί ένα μοναδικά γρήγορο, ασφαλές, αξιόπιστο και πολυτελές προνόμιο των κατοίκων της περιοχής όσον αφορά τις επιβατικές και εμπορικές μετακινήσεις τους.

Το δίκτυο ήταν αρχικά ατμοκίνητο, όπως και όλα τα υπόλοιπα σε όλο τον κόσμο. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 αποκτώνται 3 ιταλικές αυτοκινητάμαξες (με αρίθμηση Α2501-Α2502-Α2503), οι οποίες δόθηκαν ως πολεμική αποζημίωση στην χώρα μας από την Ιταλία. Οι συντοπίτες μας, που είχαν την τύχη να ζήσουν και να απολαύσουν τις υπηρεσίες του σιδηροδρόμου στην περιοχή μας, τις θυμούνται σαν «Οτομοτρίς». Για την εποχή τους αποτελούσαν υπερπολυτελές μέσο μεταφοράς, γρήγορο και άνετο. Αναλογικά, στη σημερινή εποχή, στην περιοχή μας δεν υπάρχουν αντίστοιχης ποιότητας και ασφάλειας μεταφορικές υπηρεσίες.

Στη συνέχεια, οι ΣΒΔΕ περνούν από διάφορες φάσεις και συγχωνεύσεις μέχρι που καταλήγουν, τον Οκτώβριο του 1970, να αναστείλουν τη λειτουργία τους. Μια πολύ κακή στιγμή για την Αιτωλοακαρνανία, που από τότε απομονώνεται συγκοινωνιακά και μέχρι σήμερα υποχρεώνεται να εξυπηρετείται μόνο από ένα απαρχαιωμένο και εγκληματικά επικίνδυνο οδικό δίκτυο, παραμένοντας ακόμη εν έτη 2009 μια από τις ελάχιστες περιοχές της Ευρώπης χωρίς σιδηρόδρομο.

Το 1970, με την κατάργηση των ΣΒΔΕ το τροχαίο υλικό τους αξιοποιείται στα υπόλοιπα μετρικά δίκτυα της χώρας, στην Πελοπόννησο και τη Θεσσαλία. Οι αυτοκινητάμαξες μεταφέρονται στους ΣΘ (Σιδηρόδρομοι Θεσσαλίας), όπου, μαζί με τις εκεί αντίστοιχες, εκτελούν τα δρομολόγια Βόλος - Βελεστίνο - Καρδίτσα - Τρίκαλα - Καλαμπάκα, μέχρι και την δεκαετία του 1990. Το πέρασμα του χρόνου και η αλλαγή του δικτύου από μετρικό σε κανονικό εύρος παροπλίζουν τις αυτοκινητάμαξες, οι οποίες ακινητοποιούνται και καταλήγουν να γίνουν «σκράπ» (παλιοσίδερα). Όλες, εκτός από μία των ΣΒΔΕ και μία των ΣΘ που διασώζονται ακόμη, χαρακτηρισμένες ως μουσειακές.

Το «διασώζεται» βεβαίως, για αυτή των ΣΒΔΕ, είναι σχήμα λόγου μιας και όπως μπορείτε να δείτε στη φωτογραφία, η κατάστασή της είναι άθλια και κινδυνεύει να καταστραφεί εντελώς αφού ο ΟΣΕ την έχει εγκαταλείψει στην τύχη της. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο σταθμό της «Ενωτικής», κοντά στο σταθμό «Παλαιοφάρσαλος» του σιδηροδρομικού άξονα Αθηνών - Θεσσαλονίκης.

Δείτε πως είναι σήμερα η αυτοκινητάμαξα των ΣΒΔΕ.

Διαβάστε Περισσότερα

Σε μια λαμπρή τελετή η απονομή του Χρυσού Μεταλλίου της Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου στην Ροδάνθη Φλώρου

Σε μια λαμπρή τελετή το απόγευμα της 25ης Μαρτίου, στο Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο Μεσολογγίου έγινε η απονομή του Χρυσού Μεταλλίου του Δήμου της Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου στην πρόεδρο της Βυρωνικής Εταιρείας Μεσολογγίου, Ροδάνθη Φλώρου.

Σύμφωνα με την ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Μεσολογγίου που ανέγνωσε ο πρόεδρος του σώματος, Χρήστος Σούφρας: «Με την πετυχημένη της συνεργασία της με ελληνικά και ξένα Πανεπιστήμια έχει κατορθώσει να αναπτύξει και να υλοποιήσει συνέδρια πολιτιστικού και εκπαιδευτικού χαρακτήρα τα οποία έχουν φέρει σταδιακά την πόλη της ιστορίας και των γραμμάτων σε θέση που της αρμόζει. Με σεβασμό και αίσθημα ευθύνης μέσα από όλες τις εκδηλώσεις που διοργανώνει είναι φανερό ότι ο μοναδικός της σκοπός είναι η προστασία και η ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς. Η τιμητική διάκριση «απονομή του Χρυσού Μεταλλίου της πόλης» που προτείνουμε, αποδεικνύει έμπρακτα την αναγνώρισή μας στα όσα προηγουμένως έχουν αναφερθεί τονίζοντας ότι τους ανθρώπους που προσφέρουν στην Ιερή μας Πόλη, η πολιτεία πρέπει να τους τιμά.»

Στην συνέχεια ....ο δήμαρχος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, Γιάννης Αναγνωστόπουλος απονέμοντας το Χρυσό Μετάλλιο στην κ. Φλώρου τόνισε: «Πεποίθησή μου είναι ότι στην παραγωγή του έργου της Βυρωνικής Εταιρείας πρωταγωνιστικό ρόλο είχε η πρόεδρος της Βυρωνικής, η Ροδάνθη Φλώρου ή καλύτερα η αγαπημένη μας Ρόζα όπως συνήθως την προσφωνούμε.
Μια γυναίκα που δεν κατάγεται από την περιοχή μας αλλά μετοίκησε σ’ αυτήν, ύστερα από το γάμο της με τον συμπολίτη μας ιατρό Ειρηναίο Φλώρο. Όμως το γεγονός αυτό ότι δηλαδή δεν κατάγεται από την περιοχή μας δεν την εμπόδισε να αγαπήσει ίσως περισσότερο και από πολλούς από εμάς το Μεσολόγγι.
Μια γυναίκα που τόσο ως εργαζόμενη και όσο κυρίως ως συνταξιούχος συμμετείχε ενεργά στα κοινά και σ’ αυτό που λέμε συλλογική προσπάθεια μη επιλέγοντας την ανέξοδη κριτική του καναπέ.
Μια γυναίκα που με τις οργανωτικές της ικανότητες κατάφερε χωρίς πολλά χρήματα αλλά με πολύ προσωπική εργασία να καταστήσει την πόλη του Μεσολογγίου επίκεντρο όπως προανέφερα της μελέτης και έρευνας του Φιλέλληνα Λόρδου Βύρωνα.
Κατά συνέπεια νιώθω ιδιαίτερη ικανοποίηση για την απονομή του Χρυσού Μεταλλίου της Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου στην κυρία Φλώρου, ως την έμπρακτη αναγνώριση για την συμβολή της στην πνευματική πρόοδο του Μεσολογγίου.»

Ακολούθως η πρόεδρος της Βυρωνικής Εταιρείας Μεσολογγίου, Ροδάνθη Φλώρου εμφανώς συγκινημένη ευχαρίστησε σύσσωμο το δημοτικό συμβούλιο για την διάκριση που της απένειμε αλλά και όλους όσους συνέδραμαν τις δραστηριότητες της Βυρωνικής Εταιρείας.
Με θερμά λόγια χαιρέτισαν την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Μεσολογγίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ.κ. Κοσμάς και ο νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας, Θύμιος Σώκος.

Εκδήλωση – αφιέρωμα στον στρατηγό Μακρυγιάννη
Νωρίτερα είχε προηγηθεί η εκδήλωση – αφιέρωμα στον στρατηγό Μακρυγιάννη για τη ζωή και το έργο του οποίου μίλησε ο Μεσολογγίτης φιλόλογος, Παναγιώτης Μανιώτης, ενώ η ιστορικός τέχνης, Βίκυ Αντωνίου έκανε παρουσίαση με θέμα: «Από τα Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη στη Λαϊκή Τέχνη του Παναγιώτη Ζωγράφου.»

Οι ομιλητές παρουσίασαν με γλαφυρό τρόπο τεκμηριωμένα ιστορικά στοιχεία για τον Στρατηγό και Λογοτέχνη Μακρυγιάννη, κερδίζοντας το θερμό χειροκρότημα του κοινού για την άριστη παρουσίαση.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την αφήγηση από τον Γιάννη Βόγλη, καλλιτεχνικό διευθυντή του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, αποσπασμάτων από τα «Απομνημονεύματα» του Μακρυγιάννη.

Το αφιέρωμα, τέλος, στον Στρατηγό Μακρυγιάννη προλόγισε ο πρόεδρος του ΤΕΙ Μεσολογγίου, Βαγγέλης Πολίτης – Στεργίου.

Πηγή: http://messolonghinews.blogspot.com/)

Διαβάστε Περισσότερα

«Αιτωλοακαρνανία: Το πάρκο της Ελλάδας»

Με τίτλο: «ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑ. Το πάρκο της Ελλάδας» η εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» φιλοξενεί σήμερα (Παρασκευή 19 Μαρτίου 2010) μεγάλο αφιέρωμα στο νομό σε κείμενα και φωτογραφίες των Δημήτρη Μανιάτη, Βασίλη Μαθιουδάκη, Λεωνίδα Κονδύλη και Κώστα Κατσίγιαννη.

Στο αφιέρωμα υπάρχουν οδοιπορικά στις πόλεις του Μεσολογγίου, Αγρινίου, Ναυπάκτου, στις Οινιάδες, την Αλυζία, το Θέρμο, την Παραβόλα, την Αποδοτία, την Ορεινή Ναυπακτία, το Χάνι Μπανιά και τη λίμνη Τριχωνίδα.
Ακόμη υπάρχει περιγραφή των δράσεων των Ενώσεων Γεωργικών Συνεταιρισμών Αγρινίου και Μεσολογγίου-Ναυπάκτου, καθώς και επιχειρήσεων του νομού.

Ο αναγνώστης μπορεί να βρει πλήθος χρηστικών πληροφοριών για τους επισκέπτες (προτάσεις διαμονής, φαγητού, διασκέδασης και ψυχαγωγίας).

Σε μήνυμά του στην έκδοση ο Νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας Θύμιος Σώκος λέει τα εξής:
«Κάθε κομμάτι γης της πατρίδας μας έχει την ιδιαίτερη ομορφιά του. Όμως η Αιτωλοακαρνανία, το «Φυσικό και Πολιτισμικό Πάρκο της Ελλάδας», είναι ένας τόπος φιλημένος από το Θεό, με απίστευτη ευφορία της γης, πλούσια ιστορική διαδρομή και αστείρευτες δυνατότητες που στηρίζονται στις αποδεδειγμένες ικανότητες του ανθρώπινου δυναμικού της.

Η πολιτιστική ταυτότητα και ο πολυποίκιλος φυσικός μας πλούτος, αποτελούν για την περιοχή μας εκείνα τα ασυναγώνιστα πλεονεκτήματα που διαχρονικά προσφέρονται απλόχερα και μας καθιστούν ένα μοναδικό, ανεπανάληπτο όσο και ελκυστικότατο πόλο έλξης και αναφοράς, για πλήθος τουριστικών, φυσιολατρικών, αθλητικών και πνευματικών αναζητήσεων.

Η φύση προίκισε πλουσιοπάροχα τον τόπο μας, αφού η Αιτωλοακαρνανία είναι η μοναδική περιοχή της χώρας η οποία διατρέχεται από δυο μεγάλα ποτάμια, τον Αχελώο και τον Εύηνο και γειτνιάζει μ’ ένα ακόμη, τον Μόρνο.
Κατακλύζεται από πέντε σημαντικές λίμνες (Τριχωνίδα, Λυσιμαχία, Αμβρακία, Οζερός, Βουλκαριά) και τρείς τεχνητές, της Στράτου, του Καστρακίου και των Κρεμαστών, ενώ καθορίζεται περιβαλλοντικά από δυο τεράστιας οικολογικής σημασίας υδροβιότοπους, τη λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου – Αιτωλικού και την αντίστοιχη του Αμβρακικού.
Βρέχεται δε από μια τεράστια ακτογραμμή 128 χιλιομέτρων, που «βλέπει» στον Πατραϊκό και στον Κορινθιακό Κόλπο, «παρατηρεί» ολάκερο το Ιόνιο πέλαγος και δημιουργεί ένα ζηλευτό προορισμό οικογενειακού παραθεριστικού ενδιαφέροντος.

Η ιστορία μας συντροφεύει αιώνια, καθώς μοναδικής αξίας αρχαιολογικοί θησαυροί, αποτελούμενοι από 150 και πλέον σημαντικών μνημείων της Αρχαίας, της Ρωμαϊκής, της Βυζαντινής, της Μεταβυζαντινής, και της Νεώτερης εποχής, συνθέτουν την πολιτιστική μας κληρονομιά.
Σε αυτά τα μνημεία διαδραματίσθηκαν ιστορικά γεγονότα παγκοσμίου εμβέλειας και οικουμενικής διάστασης από την αρχαιότητα.
Το «ΚΟΙΝΟ ΤΩΝ ΑΙΤΩΛΩΝ», το λίκνο της Δημοκρατίας του Θέρμιου Απόλλωνα οι Ναυμαχίες της Ναυπάκτου και του Ακτίου και η Έξοδος του Μεσολογγίου, είναι ορισμένα από αυτά.

Η Αιτωλοακαρνανία σε προκαλεί και σε προσκαλεί».

Διαβάστε περισσότερα στην εφημερίδα TA NEA

Διαβάστε Περισσότερα