Σε δοκιμαστική λειτουργία οι σειρήνες τις ΕΥΔΑΠ

Σε δοκιμαστική λειτουργία θέτει η Ε.Υ.Δ.ΑΠ. Α.Ε. από 21 έως και 22 Οκτωβρίου 2010, τις σειρήνες, που βρίσκονται κάτω από το φράγμα του Ευήνου και ειδικότερα στις θέσεις: Διασελάκι, Αχλαδόκαστρο, Διπόταμο, Άνω Κάμπος, Κάτω Κάμπος, Κόφτρα, Πόρος Ριγανίου, Φαμίλα, Καστράκι οικισμός, Γέφυρα Μπανιά, Περιοχή Σφηκέϊκα, Μπερμπάτ, Παραδείσι, Τρίκορφο, Γαβρολίμνη, Περιθώριο, Ευηνοχώριο, Γαλατάς.

Διαβάστε Περισσότερα

Ευρωπαϊκή διάκριση για το Εθνικό Πάρκο Λιμνοθαλασσών Μεσολογγίου- Αιτωλικού- Κλείσοβας

Η επιτροπή αξιολόγησης της Γενικής Γραμματείας Τουρισμού του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού επέλεξε, μετά την υποβολή σχετικού φακέλου, το Εθνικό Πάρκο Λιμνοθαλασσών Μεσολογγίου- Αιτωλικού- Κλείσοβας, τους ποταμούς Αχελώο και Εύηνο και τις νήσους Εχινάδες ως δεύτερο επιλαχόντα προορισμό του Ευρωπαϊκού προγράμματος «European Destinations of Excellence (EDEN IV)- Ευρωπαϊκοί Προορισμοί Αριστείας 2010» με θέμα «Υδάτινος Τουρισμός».

Φορέας υλοποίησης της πρότασης ήταν η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αιτωλοακαρνανίας ενώ η όλη προσπάθεια πλαισιώθηκε από τους Δήμους Μεσολογγίου, Αιτωλικού, Οινιαδών και Χάλκειας.
Αποτελεσματική υπήρξε και η ενεργοποίηση άλλων συνεργαζόμενων φορέων όπως το Εργαστήρι Ειδικής Επαγγελματικής Αγωγής και Αποκαταστάσεων Ατόμων με Αναπηρίες «ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΛΕΟΥΣΑ», ο Φορέας Διαχείρισης Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου, η Αναπτυξιακή Αιτωλοακαρνανίας (ΑΝΑΙΤ) Α.Ε. Ο.Τ.Α, το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Μεσολογγίου, Εμπορικοί Σύλλογοι και Επιμελητήρια, Ιδιωτικές Επιχειρήσεις και άλλοι φορείς.

Η συγκεκριμένη περιοχή είναι χαρακτηρισμένη ως Εθνικό Πάρκο διαθέτοντας αδιαμφισβήτητης αξίας φυσικό πλούτο και τεράστιας σημασίας πολιτιστική κληρονομιά αρχομένης από την Πρώιμη Αρχαιότητα που προωθεί την ήπια τουριστική ανάπτυξη, τον εναλλακτικό «υδάτινο» τουρισμό.

Τα αρχαιολογικά μνημεία... , οι παραδοσιακές εκκλησίες, τα μουσεία, η τοπική αρχιτεκτονική αποτελούν πόλο έλξης εναλλακτικού τουρισμού.
Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αιτωλοακαρνανίας έχει διοργανώσει πλήθος εκθέσεων και ημερίδων και έχει προωθήσει μέσω του διαδικτύου και ειδικών έντυπων εκδόσεων τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα τόσο της εν λόγω περιοχής όσο και γενικότερα του Νομού, για την ενίσχυση της τουριστικής ανάπτυξης και της περιβαλλοντικής συνείδησης.

Στην επιστολή του προς τον νομάρχη Αιτωλοακαρνανίας Θύμιο Σώκο ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Γιώργος Πουσσαίος επισημαίνει τα εξής:
«Ο προορισμός σας είναι ιδιαίτερης φυσικής ομορφιάς και σας συγχαίρουμε για τις προσπάθειες που καταβάλλετε τόσο εσείς όσο και οι συνεργαζόμενοι φορείς για την προώθηση του υδάτινου τουρισμού, την προστασία και την ανάδειξη της προτεινόμενης περιοχής.
Ως Γενική Γραμματεία Τουρισμού υποστηρίζουμε κάθε πρωτοβουλία που προβάλλει το ελληνικό τουριστικό προϊόν με γνώμονα την αειφόρο ανάπτυξη.
Σας ευχόμαστε καλή συνέχεια και κάθε επιτυχία στο έργο σας».

Διαβάστε Περισσότερα

Κατασκευή νέας γέφυρας στον Εύηνο ποταμό

Στη φάση ολοκλήρωσης και παράδοσης εισήλθε η νέα γεωτεχνική και στατική μελέτη του έργου κατασκευής γέφυρας στον Εύηνο ποταμό, στην περιοχή «Παραδείσι» του Δήμου Μακρυνείας.

Η υλοποίηση του έργου θα εξασφαλίσει την άμεση και με σύγχρονες τεχνικές προδιαγραφές οδική σύνδεση των Δήμων Μακρυνείας και Χάλκειας (μέσω Τρικόρφου) με το εθνικό οδικό δίκτυο.

Ο προϋπολογισμός του έργου είναι 1.000.000 € και η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αιτωλοακαρνανίας θα επιδιώξει την χρηματοδότησή του από το Ε.Σ.Π.Α., από το πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, η άλλη χρηματοδοτική πηγή.

Διαβάστε Περισσότερα

«Βιοποικιλότητα, ανάδειξη της φροντίδας της επιστήμης για τον άνθρωπο»

«Βιοποικιλότητα, ανάδειξη της φροντίδας της επιστήμης για τον άνθρωπο», (Εθνικό Πάρκο Λιμνοθαλασσών Μεσολογγίου-Αιτωλικού, κάτω ρου και εκβολών ποταμών Αχελώου και Ευήνου και νήσων Εχινάδων) είναι το θέμα της Επιστημονικής Ημερίδας που οργανώνουν στο Μεσολόγγι, η Ένωση Ελλήνων Φυσικών και η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αιτωλοακαρνανίας.

Η ημερίδα που θα πραγματοποιηθεί στην συνεδριακή αίθουσα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αιτωλοακαρνανίας (Μεσολόγγι, Διοικητήριο) την Παρασκευή 4 Ιουνίου 2010 στις 17:00 μ.μ., είναι ενταγμένη στο πρόγραμμα των εκδηλώσεων για τον εορτασμό του Παγκόσμιου Έτους Βιοποικιλότητας 2010.

Για τη οργάνωση της ημερίδας έχουν, ακόμη, συνεργαστεί οι φορείς:
ΔΗΜΟΣ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ
ΦΟΡΕΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ
ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ ΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΑΓΡΙΝΙΟΥ
ΤΜΗΜΑ ΥΔΑΤΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΙΕΥΤΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΕΙ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ
ΕΛΚΕΘΕ (Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών)
ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΗΜΕΡΙΔΑΣ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 4 ΙΟΥΝΙΟΥ 2010, ΩΡΑ 17:00
ΣΥΝΕΔΡΙΑΚΗ ΑΙΘΟΥΣΑ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ

1Η ΣΥΝΕΔΡΙΑ
ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ:
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΦΙΛΝΤΙΣΗΣ - ΔΡΑΚΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ - ΣΚΛΗΡΟΣ ΦΩΤΗΣ
17:00 - 17:20 Χαιρετισμοί εκπροσώπων φορέων.
ΠΡΟΣΚΕΚΛΗΜΕΝΟΙ ΟΜΙΛΗΤΕΣ
17:20 - 17:40 Δημόπουλος Παναγιώτης, Καθηγητής Βοτανικής &. Οικολογίας Θέμα: «Το Δίκτυο Προστατευόμενων περιοχών στην Ελλάδα: υφιστάμενη κατά¬σταση - προβλήματα και προοπτικές».
17:40 - 18:00 Κρασακοπούλου Εύα και συνεργάτες Φορέα Διαχείρισης /Λι¬μνοθάλασσας Μεσολογγίου,
Θέμα: «Η πολυεπίπεδη Βιοποικιλότητα του Εθνικού Πάρκου: πιέσεις και ανάγκη προστασίας της».
18:00 - 18:20 Ιερόθεος Ζαχαρίας, Επίκουρος καθηγητής Περιβαλλοντικής Γεωλο¬γίας — Ορυκτών Πόρων Θέμα: «Ωκεανογραφική προσέγγιση των προβλημάτων της Λιμνοθάλασσας του Αιτωλικού».
18:20 - 18:40 Σίσκος Παναγιώτης, Ομότιμος Καθηγητής τμ. Χημείας ΕΚΠΑ Θέμα: «Το αλληλένδετο της κλιματικής αλλαγής και της βιοποικιλότητας».
18:40 - 19:00 Πανίτσα Μαρία, Λέκτορας του τμήματος διαχείρισης περιβάλλο¬ντος και φυσικών πόρων του Παν/μίου Ιωαννίνων.
Θέμα: «Η χλωριδική ποικιλότητα της Ελλάδας: το παράδειγμα της προστατευόμε¬νης περιοχής Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου- Αιτωλικού».

2η ΣΥΝΕΔΡΙΑ
ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ:
ΤΣΟΥΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ - ΓΥΦΤΟΓΙΑΝΝΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ -
ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ ΒΑΣΩ
19:20 - 19:40 Κατσέλης Γεώργιος, Προϊστάμενος του Τμήματος Υδατοκαλλιέργει¬ας και Αλιευτικής Διαχείρισης ΤΕΙ Μεσολογγίου, Αναπληρωτής Κα¬θηγητής
Θέμα: «Αλιευτική εκμετάλλευση Λιμνοθαλασσών- Βιοποικιλότητα: Ανταγωνισμός ή συνεργία;»
19:40 - 20:00 Ερευνητές - Εκπρόσωποι Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευ¬νών (ΕΛΚΕΘΕ): Αναγνώστου Χρήστος- Α. Καραγιώργης — Γ. Χατήρης — Π.Δρακοπούλου,
Θέμα: «Τα δελταϊκά και λιμνοθαλάσσια συστήματα των ποταμών Αχελώου και Ευήνου: Εξέλιξη και αλλαγές που σχετίζονται με τις ανθρωπογενείς δρα¬στηριότητες και την άνοδο της στάθμης της θάλασσας».
20:00 - 20:20 Ερευνητές - Εκπρόσωποι Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευ¬νών (ΕΛΚΕΘΕ): Π.Παναγιωτίδης, Μ.Σαλωμίδη,
Θέμα: «Βιοποικιλότητα στο θαλάσσιο μέτωπο του Εθνικού Πάρκου: Αξία και Απειλές».
20:20-20:40 Γιαννακογεώργου Όλγα, φιλόλογος/εκπαιδευτικός, μέλος της Παι¬δαγωγικής Ομάδας του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Ιερής Πόλης Μεσολογγίου,
Θέμα: «Άνθρωπος και λιμνοθάλασσα: μια διαρκής σχέση αλληλεπίδρασης και αλ¬ληλεξάρτησης».
20:40 - 21:00 Λαοκρατία Λάκκα, Βιολόγος, Σχολική Σύμβουλος ΠΕ 04, Δ/ση
Β/θμιας Εκπαίδευσης Α Αθήνας,
Θέμα: «Η βιοποικιλότητα των ωκεανών επηρεάζει άραγε το κλίμα;».
Ερωτήσεις – Συζήτηση
Στρογγυλό Τραπέζι

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Σίσκος Παναγιώτης - Κατσαρός Νίκος – Αθανασάκης Αρτεμης - Λαοκρατία
Λάκκα
ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Φιλντίσης Παναγιώτης - Λράκος Ανδρέας - Εκπρόσωποι των συνεργαζομένων φορέων.

Διαβάστε Περισσότερα

Θ. Σώκος: Υπό αμφισβήτηση η ύπαρξη της Λιμνοθάλασσας όσο συνεχίζονται τα φαραωνικά έργα περιορισμού των νερών του Εύηνου και του Αχελώου

Άρθρο του Νομάρχη Αιτωλοακαρνανίας Θύμιου Σώκου στο περιοδικό "Ελληνική Νομαρχία"  (έκδοση Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2010), το οποίο φιλοξενεί αφιέρωμα στο υδάτινο οικοσύστημα της λιμνοθάλασσας Μεσολλογίου-Αιτωλικού.

Η λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου – Αιτωλικού είναι ένα ξεχωριστό, ιδιαίτερα ευαίσθητο και διαχρονικά μεταβαλλόμενο περιβαλλοντικό οικοσύστημα. Εξακολουθεί - παρ’ όλες τις σε βάρος της ανθρωπογενείς παρεμβάσεις - να είναι η μεγαλύτερη ενιαία λιμνοθάλασσα της χώρας, αφού καταλαμβάνει χώρο 140 χιλ. στρεμμάτων.

Αποτελεί μέρος ενός συνολικότερου συμπλέγματος υγροτόπων έκτασης 220 χιλ. στρεμμάτων και καθορίζεται τόσο στο επίπεδο των γεωγραφικών της ορίων όσο και σε αυτό της ίδιας της ύπαρξης της από τους δυο ποταμούς, τον Αχελώο και τον Εύηνο. Η ύπαρξη και η δυναμική φυσική λειτουργία των δυο αυτών ποταμών, διαμόρφωσαν στο πέρασμα των αιώνων ολάκερη τη μορφολογία της περιοχής, ιδιαίτερα πριν κατασκευαστούν τα φράγματα και περιοριστεί ο όγκος των νερών τους.

Με τις συνεχείς προσχώσεις...

πρόσθεταν καινούργια γη και με τις μεγάλες ποσότητες νερού και φερτών υλών που «κατέβαζαν» όλο το χρόνο, κάθε χρόνο, αποτέλεσαν τους γεννήτορες ενός μοναδικού περιβαλλοντικού συστήματος που απαρτίζεται από νησίδες, λουρονησίδες, αλυκές, λασποτόπια, αλμυρόβαλτους, λιβάδια Ποσειδωνίας βλάστησης, καθώς και από μικρούς παραποτάμιους και παραλιμνίους βιότοπους.

Σε αυτό τον οικολογικό παράδεισο όπου εξακολουθεί η αστείρευτη φυσική διαπάλη του γλυκού νερού των δυο ποταμών μ’ εκείνο του αρμυρού της θάλασσας, έχουν εγκατασταθεί σπάνιες και δυσεύρετες φυτικές και ζωικές κοινωνίες σημαντικής βιοποικιλότητας.
Κοινωνίες φυσικής αρμονίας, οι οποίες συναποτελούνται από μοναδικά είδη χλωρίδας και ορνιθοπανίδας.

Στον ευρύτερο φυσικό ορίζοντα της λιμνοθάλασσας, των δυο Δέλτα των ποταμών του Αχελώου και του Ευήνου και των γύρω βουνών, έχουν ήδη παρατηρηθεί περισσότερα από 280 είδη πουλιών, ενώ στα εναπομείναντα φυσικά της λιβάδια συναντώνται 52 είδη ψαριών, εκ των οποίων οι μελέτες φανερώνουν πως μόνιμα ζουν εδώ περίπου οκτώ.
Η λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου – Αιτωλικού αποτέλεσε όμως και τον καθοριστικό παράγοντα εξέλιξης του ιδίου του ανθρώπινου παράγοντα και των κοινωνιών που συγκρότησε στην ευρύτερη περιοχή.

Δίχως την «Περικαλλέα λίμνη» του Ομήρου δεν θα ήταν υπαρκτή η ξεχωριστή φυσιογνωμία των δυο πόλεων με τη σημαντική ιστορική διαδρομή, του Μεσολογγίου και του Αιτωλικού.
Δεν θα υπήρχε ούτε όμως αυτός ό ιδιαίτερος τύπος ανθρώπου που συναντά κανείς ανά τους αιώνες στις παρυφές της λίμνης.
Η λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου – Αιτωλικού, η «λίμνη των πόθων», των καημών και των στεναγμών, ο τόπος της πλούσιας καλλιτεχνικής έμπνευσης, του Παλαμά, του Δροσίνη, του Τραυλαντώνη, του Μαλακάση, του Βλαχογιάννη, του Γκόρπα, του Ι.Μ. Παναγιωτόπουλου, της Βάσως Κατράκη και τόσων άλλων γνωστών αλλά και αφανών ανθρώπων του πνεύματος και της πολιτιστικής δημιουργίας, εξακολουθεί να είναι ο σπουδαιότερος παράγοντας ζωής στην περιοχή.

Η ίδια όμως η ύπαρξή της τίθεται υπό αμφισβήτηση και περιορίζεται δραστικά όσο θα συνεχίζονται, παρ’ όλες τις διεθνείς συμβάσεις προστασίας της, τα φαραωνικού τύπου έργα περιορισμού των νερών του Εύηνου και του Αχελώου από τις εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις.

Διαβάστε Περισσότερα

Αφιέρωμα: Για ράφτινγκ στον Εύηνο

(Αναδημοσιεύουμε από το αφιέρωμα στην Αιτωλοακαρνανία, της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ (ένθετο "Διακοπές"). ΚΕΙΜΕΝΟ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΟΝΔΥΛΗΣ)

«Στις δραστηριότητες που γίνονται στον Εύηνο μπορεί να δεις από ένα μικρό παιδί μέχρι έναν ηλικιωμένο 60 ετών», τονίζει ο Γιώργος Καλτσής, εκπαιδευτής και αθλητής ράφτινγκ.

Το Χάνι που κάποτε φιλοξενούσε περαστικούς διαβάτες και τα ζώα τους, σήμερα φιλοξενεί τους λάτρεις των εναλλακτικών δραστηριοτήτων. Λέγεται πως αυτός ο λιλιπούτειος οικισμός βαφτίστηκε έτσι από το Χάνι του Μπανιά, ο οποίος ήταν ο πρώτος κάτοικος.

Τα σπίτια είναι λιγοστά και ο κόσμος το ίδιο. Η ηρεμία δεν διαταράσσεται ποτέ. Ούτε καν τα Σαββατοκύριακα και τα τριήμερα όταν πληθαίνουν οι επισκέπτες που θέλουν να δοκιμάσουν τα όριά τους στον Εύηνο.

Αυτή την ηρεμία ... αναζήτησε ο Γιώργος Καλτσής φεύγοντας από το Κουκάκι της Αθήνας για να μείνει μόνιμα στο Χάνι. Ύστερα από αρκετές διακρίσεις σε πανελλαδικούς αλλά και διεθνείς αγώνες και πολλά ταξίδια στο εξωτερικό, αναλαμβάνει να μυήσει τους ταξιδιώτες στον κόσμο του ράφτινγκ. Άλλωστε ο Εύηνος δεν ενδείκνυται μόνο για έμπειρους αθλητές αλλά και για τους αρχάριους που θέλουν να κάνουν τα πρώτα βήματα στα φιλόξενα νερά του.

Όπως λέει η δραστηριότητα διαρκεί περίπου τρεις ώρες. «Μισή ώρα διαρκεί η παραλαβή του εξοπλισμού, 20 λεπτά η μετάβαση στην αφετηρία της διαδρομής στη Γέφυρα του Πόρου, 15 λεπτά το μάθημα και μία- μιάμιση ώρα να κατέβεις τον Εύηνο». Το ράφτινγκ γίνεται μέχρι τα τέλη Μαΐου με αρχές Ιουνίου. Με το πέρας των δραστηριοτήτων όλοι επιστρέφουν στον οικισμό. Όσοι αναζητούν γαλήνιες διακοπές μένουν εδώ στους λιγοστούς ξενώνες. Οι υπόλοιποι επιλέγουν την έντονη ζωή της Ναυπάκτου. Είτε μείνετε εδώ είτε όχι αξίζει να αφιερώσετε λίγη ώρα από το ταξίδι σας προκειμένου να γνωρίσετε καλύτερα την περιοχή.

Πρώτος σταθμός η μεταλλική γέφυρα με μήκος μικρότερο από 50 μ. και χωρητικότητα ενός αυτοκινήτου που περνάει πάνω από τον Εύηνο. Οι ντόπιοι λένε πως στη θέση της υπήρχε παλιά γέφυρα η οποία ανατινάχτηκε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο προκειμένου να εμποδιστεί η προέλαση και τροφοδοσία των Γερμανών κατακτητών. Αυτή που θα δείτε σήμερα πήρε τη θέση της παλιάς μετά τον πόλεμο.

Αν περπατήσετε περίπου 300 μέτρα μετά τη γέφυρα θα βρείτε τον δρόμο που οδηγεί στην «πίστα» Ευήνου. Ακολουθώντας τον θα περπατήσετε δίπλα στο ποτάμι.

Πόσο κοστίζουν οι δραστηριότητες στον Εύηνο
Ράφτινγκ: 50 ευρώ
Αναρρίχηση: 5 ευρώ
Ποδήλατο βουνού: 5 ευρώ την ώρα ή 10 ευρώ την ώρα με εκπαιδευτή
Τοξοβολία: 5 ευρώ
Καταρρίχηση: 10 ευρώ
Εναέριο πέρασμα: 5 ευρώ
Καγιάκ: 40 ευρώ το μάθημα
Πεζοπορία: 5 ευρώ το άτομο με εκπαιδευτή σε μονοπάτι με canyoning α΄ βαθμού
Πηγή: Εvinos River (τηλ. 26340 26435, 6936746764, http://www.evinosriver.gr/)

Στο Χάνι Μπανιά δραστηριοποιούνται επίσης οι παρακάτω εταιρείες:
Αlpin Club (τηλ. 210 6753514-5, http://www.alpinclub.gr/ έχει και πάρκο περιπέτειας σχεδόν κάτω από τη γέφυρα Μπανιά, όπου μπορείτε να κάνετε αναρρίχηση σε πύργο, rappel-καταρρίχηση με ορειβατικό σχοινί, τοξοβολία κ.ά.
Τrekking Ηellas (τηλ. 210 3310323, http://www.trekking.gr/).

(Πηγή: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=18&artid=4565991&enthDate=19032010)

Διαβάστε Περισσότερα

2nd Mountain Classic Rally στην Αιτωλοακαρνανία

Ο Δήμος Ναυπάκτου και ο Δήμος Πλατάνου σε συνεργασία με την Motor Rally Organization Events (M.R.O.E.) συνδιοργανώνουν το 2nd Mountain Classic Rally από τις 19 έως 21 Μαρτίου 2010 στον νομό Αιτωλοακαρνανίας με επίκεντρο τη Ναύπακτο.

Η εκκίνηση θα γίνει την Παρασκευή το μεσημέρι στις 13:00 στην Ανθήλη από το πρατήριο βενζίνης της ΕΚΟ του Κου Χατζητσοπάνη στο 7ο χιλιόμετρο επί της εθνικής οδού Λαμίας – Αθηνών απέναντι από τα Goody’s.

Οι ορεινές διαδρομές στα Βαρδούσια, στην ορεινή Ναυπακτία με διέλευση από τα φράγματα Μόρνου, Ευήνου και από την μεγαλύτερη λίμνη της Ελλάδος την Τριχωνίδα εγγυούνται ένα αξέχαστο τριήμερο με διαμονή σε πολυτελή ξενοδοχεία της Ναυπάκτου.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα www.mroe.org ή να επικοινωνήσετε με τους:
Γιώργος Ποντικογιάννης +30 6945 903 420
Αλέξανδρος Στανίνος  +30 6944 842 786
Αλεξοπούλου Κατερίνα +30 26340 27662

Διαβάστε Περισσότερα

Αφιέρωμα: Δήμος Πλατάνου

Ο Δήμος Πλατάνου Ναυπακτίας είναι ένας από τους πλέον ορεινούς δήμους ολόκληρης της Ρούμελης, κάτω από πανύψηλες κορυφές και τα άλλοτε βουερά ποτάμια Εύηνο και Μόρνο, που η μοίρα τους επιφύλασσε αντί να σβήνουν στον Πατραϊκό κόλπο να καταλήγουν για την ύδρευση της Αττικοβοιωτίας.
Η περιοχή ήταν γνωστή παλαιότερα ως Κράβαρα και πολλά λέγονται για τους κατοίκους τους περιώνυμους Κραβαρίτες και τις επιδεξιότητες που διέθεταν στο εμπόριο και την αναζήτηση, όπου Γης καλύτερης τύχης! Στα έργα του Ανδρέα Καρκαβίτσα, και άλλων λογοτεχνών και συγγραφέων από την περιοχή, έχει διασωθεί η παράδοξη πλευρά και οι συνήθειες εκείνων των ανθρώπων, η πραγματική όμως αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική και δεν έχει μελετηθεί ιδιαίτερα.

Τα χωριά που συγκροτούν το σημερινό Δήμο Πλατάνου ανήκαν κάποτε στους ιστορικούς Δήμους Προσχίου και Κλεπαΐδος. Ως σημείο αναφοράς και ως ιδιαίτερο χαρακτηριστικό σήμερα όλου του Δήμου θα μπορούσε να θεωρηθεί, εκτός από το κλασικό ορεινό ύφος της περιοχής, ο ποταμός Εύηνος (Φίδαρης) και η καινούργια λίμνη που κατασκευάστηκε στο ρου του για να υδρεύεται μέσω του Μόρνου η Αθήνα. Η Ευηνολίμνη είναι όντως ένα καινούργιο φαινόμενο στην ευρύτερη περιοχή, ασxημάτιστη και ανώριμη και δεν έχουν εκδηλωθεί ακόμη οι τυχόν συνέπειές της. Παρ' όλα αυτά ολόκληρη η Ναυπακτία επενδύει σε αυτό το απροσδόκητο "δώρο" της ανάπτυξης και ελπίζει ότι κάποια ημέρα θα εξελιχθεί σε ένα πραγματικό στολίδι για την περιοχή. Αυτό θα συμβεί εφ' όσον και όταν συμπράξουν επιμελώς όλοι οι εμπλεκόμενοι στο ζήτημα προς ένα ευνοϊκό για όλους αποτέλεσμα.

Τα όρια του Δήμου Πλατάνου αρχίζουν 40 χιλιόμετρα από τη Ναύπακτο στον πανέμορφο παραπόταμο του Εύηνου που ακούει στο όνομα Ποταμάκι ή Κότσαλος. Εκεί που συναντιέται με τον Εύηνο, στην αρχή του μικρού κάμπου, υπάρχει το γεφύρι της Αρτοτίβας, ενώ ένα άλλο της Πωγωνιάς στεφανώνει κάτω από την ομώνυμη περιοχή το ρου του. Ο δρόμος από τον Κότσαλο ανηφορίζει προς τον Πλάτανο, το ονομαστό χωριό και πρωτεύουσα του δήμου. Αριστερά, λίγο πριν από τον Πλάτανο, στο δρόμο που οδηγεί στο Θέρμο, είναι το χωριό Αχλαδόκαστρο (Αρτοτίβα), από τα αρχαιότερα χωριά της περιοχής, με υπέροχη θέα στο ρου του Εύηνου και τον κάμπο της Τριχωνίδας. Στον αρχαιολογικό χώρο Καστράκι της Αρτοτίβας είχε βρεθεί νόμισμα με την επιγραφή "Πρόσχιον" και αυτό έδωσε το όνομα στον τέως Δήμο Προσχίου!

Ο Πλάτανος, χτισμένος κάτω από τη δασωμένη κορυφή Αλωνάκι, είναι το κέντρο ζωής του Δήμου και ολόκληρης της περιοχής. Εκεί λειτουργούν ακόμη κάποιες υπηρεσίες και βεβαίως οι μοναδικοί ξενώνες της περιοχής.
Ο Πλάτανος είναι μεγάλο χωριό και διατηρεί όλα τα χαρακτηριστικά ενός τυπικού χωριού της Ρούμελης, καθώς δεν γνώρισε αρκούντως τη μανία των Γερμανών κατακτητών.
Δύο μουσεία, ένα Λαογραφικό και ένα για την Εθνική Αντίσταση, το οποίο ίδρυσε ο Πλατανιώτης καθηγητής Νίκος Παπανικολάου, γνωρίζουν στον επισκέπτη την ιστορία του χωριού. Ο Πλάτανος μαζί με τον Κάτω Πλάτανο (Βονώρτα) συγκροτούσαν πάντοτε ένα ενιαίο δυνατό χωριό που ήταν ονομαστό για το λαμπρό κρασί του. Έχουν να λένε για το κρασί αυτό οι Πλατανιώτες που έβγαινε από ντόπιες ποικιλίες αμπέλου. Αρκετοί σήμερα είναι αυτοί που προσπαθούν να αναστήσουν κάποια αμπέλια. Το πιο χαρακτηριστικό σημείο του Πλατάνου είναι η περίκλειστη από όμορφα σπίτια κεντρική πλατεία με την υπέροχη εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο κέντρο. Η πλατεία αυτή δεν συναντάται σε κανένα άλλο χωριό της Ρούμελης και αποτελεί ένα θαυμάσιο σκηνικό που φέρνει τη μνήμη στις πρώτες δεκαετίες του περασμένου αιώνα, όταν ο χρυσός των Πλατανιωτών από τα ξένα επενδύονταν σε δίπατα σπίτια.

Ο Πλάτανος είναι το σημείο όπου ξεκινά ο δρόμος για τη γνωριμία με τα άλλα χωριά του Δήμου. Προχωρώντας προς Δυσμάς, μια παράκαμψη με καινούργια άσφαλτο οδηγεί στην επιβλητική Χώμορη, ένα ξακουστό χωριό χτισμένο κάτω από το επιβλητικό όρος Αρδίνη. Μέχρι σήμερα είναι γνωστά τα καρύδια που παρήγε, όπως και το διαλυμένο μοναστήρι της Παναγίας της Καβαδιώτισσας. Η Χώμορη κατά το 1775 χρημάτισε έδρα της επισκοπής Λιδορικίου και έβγαλε μάλιστα και δύο επισκόπους. Κοντά στη Χώμορη είναι το άδειο το χειμώνα χωριό Αγία Τριάδα, που πήρε το όνομά του από τη Μονή της Αγίας Τριάδας που είχε ιδρυθεί επί Βυζαντίου. Στην Τουρκοκρατία η Μονή ήταν σημείο συγκέντρωσης των επαναστατών της Ναυπακτίας και για το λόγο τούτο καταστράφηκε από τους Τούρκους. Τόσο στη Χώμορη όσο και στην Αγία Τριάδα έχουν βρεθεί πολλοί αρχαίοι τάφοι και άλλα λείψανα, στοιχεία που λαμπρά συνηγορούν για την ισχύ και τον πολιτισμό των αρχαίων Αιτωλών.
Άλλη παράκαμψη, λίγο μετά τον Πλάτανο, οδηγεί από τον ανεμοδαρμένο αυχένα στη περίφημη Περίστα, χτισμένη κάτω από το απόκρημνο και άγριο Ξεροβούνι, ένα χωριό που οι περισσότεροι κάτοικοί του βρίσκονται στην Αμερική. Με τις ευεργεσίες και τις προσφορές τους οι μετανάστες της Περίστας έχουν βάλει παντού τη σφραγίδα τους στο χωριό. Από την Περίστα επιβλητική είναι η θέα προς τις κορυφές του Παναιτωλικού όρους και τα χωριά.

Ακολουθώντας κατ' ευθείαν το δρόμο, μια στάση είναι υποχρεωτική στο ονομαστό Χάνι του Λιόλιου, μέσα στα έλατα, τις πλαγιές του βουνού που καλείται Αρδίνης. Από εκεί ξεκινούσε ο δρόμος ο οποίος έφτανε ως το χωριό Καστανιά, ένα όμορφο χωριό κρεμασμένο πάνω από τους γκρεμούς, απέναντι ακριβώς από τα βουνά της Αιτωλίας. Η προχειρότητα όμως που κατασκευάστηκε ήταν αυτή που τον έκανε αδιάβατο λόγω καθιζήσεων του οδοστρώματος. Η Καστανιά εξυπηρετείται προς το παρόν από τον χωματόδρομο που ξεκινάει από τον Άγιο Δημήτριο και καταλήγει μέσα από μια πανέμορφη διαδρομή σε αρκετό ύψος και πάνω από τα φαράγγια του Εύήνου στο χωριό. Από εκεί μπορεί κάποιος να θαυμάσει ολόκληρη την καινούργια λίμνη.
Κατηφορίζοντας από το Χάνι του Λιόλιου αρχίζει να φαίνεται η λίμνη και ο δρόμος περνάει μέσα από το χωριό Άγιος Δημήτριος, ένα χωριό διάσπαρτο μέσα σε δάσος από καστανιές, οπωροφόρα δέντρα και βελανιδιές. Κι από τούτο το χωριό οι περισσότεροι κάτοικοι βρίσκονται στην Αμερική. Οι απόδημοι του Αγίου Δημητρίου προσέφεραν αρκετά χρήματα και πριν από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο έγινε ένα λαμπρό διθέσιο σχολείο, μνημείο της ιθαγενούς αρχιτεκτονικής, που δυστυχώς οδεύει προς την κατάρρευση.
Πριν από το φράγμα ο δρόμος στρίβει και δίπλα από τη λίμνη οδηγεί στην Περδικόβρυση, ένα χωριό στα σύνορα του πυκνού ελατοδάσους κάτω από το όρος Αρδίνη. Ένα χωριό που τόσα χρόνια έζησε με το βουητό του Φίδαρη, έχει τώρα στον ορίζοντά του μια θολή λίμνη. Από εκεί, μετά την καινούργια γέφυρα στον ποταμό, ακριβώς πάνω από το σημείο που αρχίζει η λίμνη ο δρόμος οδηγεί στο ιστορικό χωριό Κλεπά, το οποίο αναπτύσσεται ένθεν και ένθεν στον ποταμό Μέγα Ρέμα που το διασχίζει. Στην Κλεπά καλλιεργούνταν παλιότερα πολλά αμπέλια με ντόπιες ποικιλίες και άκμαζε η κτηνοτροφία. Σε διάφορες περιοχές του χωριού έχουν βρεθεί κατά καιρούς σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα, διαφόρων ιστορικών περιόδων. Λίγο πριν από την Κλεπά ξεκινάει ένας καλός χωματόδρομος που οδηγεί στο Δενδροχώρι (Τέρνοβα), ένα μικρό ακατοίκητο το χειμώνα μικροχώρι και στο Λιβαδάκι (Αβώρανη) που είναι λες και βρίσκεται φυτεμένο μέσα στο πυκνό ελατόδασος. Στο Λιβαδάκι ελάχιστοι άνθρωποι μένουν εκεί όλο το χρόνο και τα καινούργια σπίτια είναι όλα κλειδωμένα. Λιβαδάκι και Δενδροχώρι βρίσκονται ακριβώς απέναντι από το φοβερό όγκο των Βαρδουσίων και τη λεπτή κορυφογραμμή της Οξιάς.

Η επιστροφή από τον ίδιο δρόμο στην Κλεπά είναι υποχρεωτική. Από εκεί ο δρόμος οδηγεί, με πανοραμική θέα της λίμνης, στην Αράχωβα, χτισμένη στις πλαγιές του όρους Κοκκινιάς, ονομαστό χωριό των Κραβάρων, το οποίο είναι ζωντανό όλο το χρόνο. Οι χαμηλότεροι συνοικισμοί της Aράχωβας, καθώς και τα γόνιμα χωράφια έχουν πληγεί από τη λίμνη και εγκαταλειφθεί. Από εκεί σχεδόν δίπλα στην όχθη της λίμνης η γνωριμία με τα χωριά του Δήμου Πλατάνου καταλήγει στο Νεοχώρι, ένα χωριό κουρνιασμένο στην πλαγιά του κατάφυτου βουνού Ψηλός Σταυρός. Ο δρόμος αυτός συνεχίζει και φθάνει στην Ευρυτανία και μέσω Δομνίστας και Κρικέλλου καταλήγει στις Pάχες Τυμφρηστού. Από το Νεοχώρι ο δρόμος, καθώς επιστρέφει προς τον Άγιο Δημήτριο, περνάει από τη στεφάνη του φράγματος της Ευηνολίμνης και ακολουθώντας αντίστροφη διαδρομή καταλήγει πάλι στον Πλάτανο.
Ο χειμώνας, που ξεσκεπάζει τα χωριά από τα φύλλα των δέντρων και αποκαλύπτει τις ομορφιές καθώς και τις ατέλειές τους, έχει ήδη φύγει, θα ξανάρθει όμως στην ώρα του πάλι σε μερικούς μήνες. Η χαρούμενη, φωτεινή περίοδος του καλοκαιριού θα περάσει σύντομα και πάλι θα πέσουν τα φύλλα και πάλι θα γυμνωθούν όλα τα χωριά. Κάθε χρόνο το ίδιο έργο, ένα έργο που μας προσκαλεί να το χαρούμε όλες τις εποχές και να γνωρίσουμε καλύτερα αυτούς τους λαμπρούς τόπους, τις γενέτειρες των Ελλήνων. Η πρώτη πράξη αρχίζει με τις απαρχές τής άνοιξης και ο καθένας μπορεί να παρακολουθήσει με τα μάτια του και να σημειώσει στην καρδιά του τις αλλαγές που θα συμβούν στη διάρκεια όλου του χρόνου στον όμορφο, ευλογημένο αυτό τόπο.
27 Όπως και να έχει όμως το ζήτημα, ανεξάρτητα από το πώς φαίνονται τα χωριά χωρίς τα φύλλα των δέντρων, σημασία έχει το γεγονός ότι μόνο έτσι μπορεί κάποιος να τα γνωρίσει και να δει την ταυτότητά τους. Μέσα από τα κλαδιά που πιέζουν τους τοίχους, δεν θα μπορούσε να δει στα περισσότερα παλιά σπίτια, στο ψηλό γωνιακό αγκωνάρι, να έχουν σμιλεμένη στην πέτρα τη ταυτότητα του νοικοκύρη, η οποία πάντα συνοδεύεται με την ημερομηνία τής ανέγερσης. Διαβάζουμε πως τα περισσότερα χτίστηκαν μεταξύ 1890 και 1920 και καταλαβαίνουμε τη δύναμη που είχαν εκείνοι οι άνθρωποι και νιώθουμε την ελπίδα που έτρεφαν για το μέλλον. Αν και οπωσδήποτε υποψιασμένοι και κατά κάποιο τρόπο ενήμεροι για τις ραγδαίες αλλαγές που κυοφορούσε η εποχή τους, επένδυσαν εντούτοις για ακόμη μία φορά, την τελευταία, στον τόπο τους. Με τη στάση τους διδάσκουν ακόμη την πίστη που πρέπει να έχει ο καθένας για τον τόπο του και υπαγορεύουν τη διαρκή αγάπη για το γενέθλιο τόπο.

Ο χειμώνας στα χωριά της Ναυπακτίας, ο κάθε χειμώνας είναι ο καιρός που αποκαλύπτεται η σεμνή αισθητική, αυτή που υπαγορεύθηκε από τις μετρημένες γραμμές των βουνών με τις υπέροχες κλίσεις στις πλαγιές τους, τη λεπτότητα που οι ποταμοί σμιλεύουν στο διάβα τους προς τη θάλασσα, την υπομονή των δέντρων που κυριεύουν όλο τον τόπο. Τα σπίτια, οι δρόμοι, οι πλατείες και οι βρύσες, όλα τα έργα των ανθρώπων, όλα όσα πέρασαν από τα χέρια τους υλικά του τόπου τους γεννήματα ήταν, με την ίδια δροσιά πoρεύτηκαν, τον ίδιο αέρα ανάσαιναν.

Ηλίας Προβόπουλος, Δημοσιογράφος
(Πηγή: http://www.dimosplatanou.gr/)

Διαβάστε Περισσότερα